23.3.16

Proud όχι to be, αλλά to speak Greek

Φίλοι με ρωτάνε έχεις γράψει τίποτα στο blog σου, μπα λέω κ είδα ότι έχω να γράψω κανά χρόνο. Ο λόγος που έγραψα κάτι για την ελληνική γλώσσα, είναι ότι στον συνεχή αγώνα απέναντι στη βλακεία που λουζόμαστε καθημερινά, κάποιοι πιστεύουν ότι το ελληνικό αλφάβητο μας ήρθε από το Σείριο και κοιτάς λες και σε χτύπησε ρεύμα- και κάποιοι πλουτίζουν από αυτή τη βλακεία. Αυτό το ποστ σκοπό έχει να δείξει ότι είναι φοινικοτατο που το προσαρμόσαμε (όπως και η σημερινή θρησκεία μας είναι εβραιικότατη και την προσαρμόσαμε). 

Ήταν το αλφάβητο μορφή χρήματος; 
Αυτό που σκέφτηκα ξεκίνησε μετά από μία φράση του Ομήρου ότι η πανοπλία του Διομήδη άξιζε 9 αγελάδες & του Γλαύκου 100 (πολύ περισσότερες, άρα πολύ ακριβότερη), κάτι που διάβασα στον Πλούτο των Εθνών του Άνταμ Σμιθ :

Many different commodities, it is probable, were successively both thought of and employed for this purpose. In the rude ages of society, cattle are said to have been the common instrument of commerce; and, though they must have been a most inconvenient one, yet in old times we find things were frequently valued according to the number of cattle which had been given in exchange for them. The armour of Diomede, says Homer, cost only nine oxen; but that of Glaucus cost an hundred oxen.

και αναρωτήθηκα κατευθείαν "ρε μπας και έχει σχέση με το αλφάβητο", αφού είναι γνωστό ότι το  γράμμα άλφα είναι "ανεστραμμένη κεφαλή βοός, βοδιού δηλαδή, αγελάδας, όπως έγραφε το λεξικό του Σταματάκου που είχα διαβάσει κάποτε. 

Διαβάζοντας και άλλες πηγές, συμπεραίνεις κατευθείαν για τη σχέση αγελάδας και αξίας. Πολύ ωραία τα λέει και εδώ  για τη σχέση της αγελάδας με τον πλούτο την εποχή του χαλκού και του σιδήρου, μάλλον και του λίθου:
Ο πλούσιος λεγόταν πολυβούτης (που διαθέ­τει πολλά βόδια), ο ακτήμων αβούτης. Ακόμα και σήμερα, αυτό απο­τυπώνεται σε πολλές γλώσσες του κόσμου. Λατινικά caput σημαίνει κεφαλή βοσκήματος και από κει προέρχεται η λέξη κεφάλαιο (capital) και καπιταλισμός. Pecus σημαίνει τα θρέμματα, τα βοσκήματα και από κει προέρχεται ο όρος pecunia (περιουσία, χρήματα).
και ο Αριστοτέλης για την εξέλιξη του χρήματος με την εξέλιξη της κατεργασίας του μετάλλου: 
Ο Αριστοτέλης στα "πολιτικά" του αναφέρει: "πολύ πριν γίνει χρήση του νομίσματος ως μέσου ανταλλαγής οι αρχέγονες κοινότητες αντάλλασσαν  μεταξύ τους τα απολύτως χρήσιμα στην ζωή, χωρίς κανένα ενδιάμεσο και αργότερα μεταπήδησαν στο στάδιο των χρηματικών συναλλαγών. Κατόπιν οι άνθρωποι συμφώνησαν για τις συναλλαγές τους να δίδουν και να λαμβάνουν αμοιβαία ένα πράγμα, κοινής όμως ανάγκης στη ζωή όπως τον σίδηρο και τον άργυρο".

Αγελάδα, η πρώτη μορφή αξίας  
Σίγουρα λοιπόν μία πρώτη μορφή χρήματος (με την έννοια της χρησιμότητας) ή ανταλλαγής ήταν η αγελάδα και τουτέστιν και το σύμβολό της, το κεφάλι της, κάτι που είναι πολύ φυσιολογικό. Έτσι λοιπόν έπιασα να δω τα σχετικά αλφάβητα, να δω κατά πόσο τελικά είναι σχετικά η πρώτη μονάδα μέτρησης της αξίας, η αγελάδα- προφανώς επειδή στα χωριά έως σήμερα μία αγελάδα μπορεί να ζήσει μία οικογένεια- σχετίζεται με την εμπορική ανάπτυξη, και δη την επέκταση των ελλήνων στην Μεσόγειο τότε. Συμπεραίνεις ότι φυσικά η αγελάδα βρίσκεται στα μεσανατολικά αλφάβητα, αλλά όχι και αλφάβητα, γραφές συμβολικές τότε. 

Από την αγελάδα στο σύμβολό της (άλεφ) και στο αλφάβητο. Ήταν το πρώτο αλφάβητο ελληνικό & ποια η σχέση του με τα μεσανατολικά αλφάβητα
Κατά πόσο το αλφάβητο είναι Ελληνικό όμως; Και όταν ήταν στην Ανατολή, τι απεικόνιζε; Τα φοινικικά σύμβολα όμως έγιναν άκλιτα στα ελληνικά δηλαδή Α δε σήμαινε και κάτι και μετά φτιάχτηκαν οι λέξεις όπως τις έχουμε σήμερα. 

Αν πάμε στο παλαιο-εβραικό αλφάβητο, θα δούμε πάλι κοινά γράμματα με τα φοινικικά (άρα και με τα ελληνικά), όπως το άλεφ, και πολλα άλλα.... (να συνδέσω τώρα το χρυσό μοσχάρι του Μωυσή της Παλαιάς Διαθήκης;) Επίσης βλέπουμε ομοιότητες με το αραμαικό αλφάβητο, που τελειώνουν εκεί στο Π,Ρ,Σ γενικά.... και με το δικό μας το σύχγρονο βεβαια.  
Το ελληνικό αλφάβητο

Τί συμβολίζουν όμως τα γράμματα ΑΡΧΙΚΑ; Μήπως ήταν εμπορικά σύμβολα;
Α αγελάδα, Β σπίτι ή για οικιακή χρήση, Γ γάντζος ή αγκίστρι ή καμήλα (είδος προς ανταλλαγή για κυνήγι ή ψάρεμα ή μέσο μεταφοράς;), Δ δάλεθ ή δέλτα η πόρτα, (χ)Ε παράθυρο (;), Θ ο τροχός, Κ η παλάμη του χεριού, Ι το χέρι ή ραβδί, Λ το άροτρο, Μ νερό, Ν φίδι, Ο το μάτι, Π το στόμα.... υπάρχουν πολλά σύμβολα ακόμα, αυτά είναι που έχουμε και εμείς όμως σήμερα. Υπάρχουν πάρα πολλά σχόλια που μπορούμε να κάνουμε όπως το he-Εψιλον που η συζήτηση θέλει βιβλία όχι ποστ και μία αναζήτηση στη wikipedia σε πείθει αμέσως.. ας μείνουμε στα βασικά.  Την υπόθεση δηλαδή αν οι γραφές χρησιμοποιήθηκαν για θέματα εμπορικών συναλλαγών αρχικά. 
Το συμπέρασμα είναι ότι κάτι σε αλφάβητο μας ήρθε από την ανατολή. Αλλά πώς είμαστε και σίγουροι για αυτό; 

2000 π.Χ. Η άφιξη της γραφής στην Ελλάδα; Ο ανατολίτης Κάδμος και η Θήβα
Ο Κάδμος λέει ο μύθος πάντα ήρθε στην Ελλάδα για να βρει την Ευρώπη που απήγαγε ένας ταύρος στην Κρήτη.. Στη συνέχεια ακολούθησε μία αγελάδα (και άλλη;) και τον οδήγησε στη Θήβα, την οποία ίδρυσε.. 
Κάδμος είναι φωνητική απόδοση του σημιτικού qdm που σημαίνει ανατολίτης, μιας που το Κάδμος δεν είναι και σίγουρα ελληνικό όνομα. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι είδε ο ίδιος γράμματα φοινικικά στη Θήβα και είχαν ομοιότητα με τα Ιωνικά, που ως γείτονες τα πήραν να τα χρησιμοποιήσουν και αυτοί. Πάντως επειδή οι μύθοι είναι ιστορίες φουσκωμένες, δείχνουν ότι υπάρχει μονοπάτι που μπορείς να ακολουθήσεις (αν θες) και να φτάσεις σε λογικό συμπέρασμα. Μήπως ο Κάδμος ήταν ένας Ανατολίτης πρίγκηπας και είχε φτιάξει ένα εμπορικό κέντρο στη Θήβα; που να έκανε εμπόριο; και τι σχέση έχει η Ευρώπη, η αδερφή του με αυτό;

Φυσικά υπάρχουν και οι πινακίδες του Δισπηλιού στην Καστοριά που εμφανίζονται γράμματα του 5200 π.Χ. ή της Γιούρας στην ιδια περίοδο. Αυτά δείχνουν πρωτογραφές, από πριν του 2000 περίπου εμφάνιση του Κάδμου, αλλά δεν μπορούμε να εξάγουμε υποθέσεις σε ασφαλές μονοπάτι. 

Η Γραμμική Α (2450-1450 πΧ) 
Μήπως ο Κάδμος είχε δημιουργήσει ένα κέντρο στη Θήβα λοιπόν; ας μη ξεχνάμε ότι τα μινωικά ανάκτορα ήταν κέντρα logistics που λέμε σήμερα.

Σίγουρα από το 2000 πχ έως το 1200 πΧ του Τρωικού πολέμου και τον 5ο αιώνα της καταγραφής των Ομηρικών επών, το αλφάβητο διαφοροποιούνταν ανάλογα τις όποιες ανάγκες υπήρχαν τοπικά, από μυθολογικούς ήρωες όπως ο Παλαμήδης από το Ναύπλιο (που λόγω έχθρας με τον Οδυσσέα δεν αναφέρεται στα έπη) και άλλους, όπως το Σιμωνίδη ή τον μαθηματικό επίσης Πυθαγόρα - ο οποιος λένε ότι ταξίδεψε μέχρι τη Βαβυλώνα-... Το σίγουρο είναι ότι πάλι όλα αυτά αποτελούν υποθέσεις, η σύνδεση προσώπων με την εξέλιξη του αλφαβήτου δηλαδή, αφού ούτε ο Όμηρος αποδεικνύεται ότι υπήρξε πουθενά- προσωπικά πιστεύω ότι προφανώς δεν υπήρξε. 

Η Γραμμική Α είχε και αυτή σύμβολα- δεν έχει διαβαστεί ακόμα ΜΕΝ εκτός από προσπάθειες που έχουν διαβαστεί τοπωνύμια, κύρια ονόματα, αριθμοί αλλά και οι βασικές λέξεις: Ku-ro= χουλόν (όλον, για το σύνολο), ki-ro= ιρόν (για το ιερόν) και go-to ku-ro= ποσόν χουλόν (για το συνολικό άθροισμα). Επίσης είναι γνωστο ότι ΠΡΙΝ την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης (1627 ή 1613 πΧ) το ακρωτήρι στη Σαντορίνη και η Κνωσσός είχαν πολυόρωφα κτήρια.... Κάτι σαν τα Mall τα σημερινό δηλαδή. Ο Κάδμος έψαχνε την Ευρώπη, την αδερφή του που την πήρε ένας ταύρος από την Κρήτη... Κάτι σαν τον Μενέλαο που έψαχνε την Ελένη στην Τροία βέβαια ακόυγεται αυτό. Αυτή η Ευρώπη μου ακούγεται κάτι σαν τη ξαδέλφη του Ζούκεμπεργκ σήμερα. Η εξέλιξη της Γραμμικής Α ήταν η Γραμμική Β, που έχει βρεθεί στην Πύλο και αλλού και έχει διαβαστεί. Γραμμική Α βρέθηκε αρκετή στο Αιγαίο, στη Βουλγαρία και στο Ισραήλ. 

[Για ευρήματα στο Ιδαίον Άντρο της Κρήτης & τις σχέσεις με Συρία & Παλαιστίνη μπορείτε να δείτε εδώ. Δεν αναφέρω τίποτα για την Κρητική Ιερογλυφική που ήταν παράλληλη με τη Γραμμική Α ή για το Κυπριακό συλλαβάριο, ως άσχετος σε τόσο βαθιά θέματα. ]

Το ποτήρι του Νέστορα
από το σημερινό νησί Ίσκια στην Ιταλία,
απέναντι από τη Νάπολη
 τότε αποικεία των Ευβοειτών (Πιθηκούσες)
Η μυκηναική διάλεκτος ή Γραμμική Β 
Μιλάμε για 16ο με 11ο αιώνα πΧ. πολλά χρόνια πριν τον 8ο αιώνα και πολλά χρόνια μετά τη μυθολογική εμφάνιση του Κάδμου στον Ηρόδοτο. 200+ σύμβολα σε πινακίδες που είναι κατάλογοι απογραφής  και μονάδες μέτρησης και που προκύπτουν από τη Γραμμική Α- Μινωική. [Εννοείται ότι εδώ δεν κάνουμε σε καμία περίπτωση γλωσσολογική ανάλυση ή προσέγγιση, απλά συνδέουμε γεγονότα και στοιχεία, όπως ούτε ανάλυση DNA για το από που κατάγονται τελικά οι αρχαίοι Μινωίτες. ]

Η Ομηρική παγκόσμια οικονομία- 12ος αιώνας. Ο Ελλαδικός χώρος μαζί 
Η Τροία ήταν μία πλούσια περιοχή και οι Έλληνες πήγαν να πιάσουν το σημείο και να κάνουν πλιάτσικο να το πούμε απλά, με μία ωραια αφορμή- την Ελένη. Το 1188 πΧ λοιπόν όπως είπαν έρευνες - 16 Απριλίου κιόλας, οι Έλληνες πήραν την Τροία, την έκαψαν και ηρέμησαν. Ο Οδυσσέας κύριος γύρισε στην Ιθάκη- σημερινή Λευκάδα- και έκανε τις περιπέτειές του ταινίες του Χόλιγουντ, με τα μέσα παραγωγής τότε: γλώσσα, μουσική, αιοδός. Μας είπε για τις γκόμενές του, ότι σκότωσε κόσμο και ντουνιά και βρήκε τη γυναικάρα του (κυρία και αυτή) και όλα καλά.... Βέβαια να σημειωθεί ότι αν δεν υπήρχε ο Σλήμαν, όλα αυτά θα θεωρούνταν παραμύθια... 

Οι σκοτεινοί αιώνες. 11ος-8ος. Ο αρχαίος ελλαδικός μεσαίωνας
Η περίοδος μετά τον Τρωικό πόλεμο περιγράφεται κάπως έτσι 
«Και μετά τα Τρωικά εξακολούθησαν στην Ελλάδα οι μεταναστεύσεις και οι εισβολές και η έλλειψη ησυχίας την εμπόδισε να αναπτυχθεί. Η μακρόχρονη απουσία των Ελλήνων στην Τροία προκάλεσε πολλές αναταραχές και σε πολλές πολιτείες έγιναν επαναστάσεις που ανάγκασαν πολλούς να φύγουν και να πάνε να ιδρύσουν άλλες πολιτείες. Εξήντα χρόνια μετά την άλωση της Τροίας οι Θεσσαλοί έδιωξαν από την Άρνη τους σημερινούς Βοιωτούς, που ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή που λέγεται σήμερα Βοιωτία και άλλοτε ονομαζόταν Γη του Κάδμου. Μερικοί Βοιωτοί ήσαν κιόλας εγκατεστημένοι εκεί και μερικοί από αυτούς πήραν μέρος στην εκστρατεία εναντίον της Τροίας. Ογδόντα χρόνια μετά την άλωση της Τροίας, οι Δωριείς με τους Ηρακλείδες κατέκτησαν την Πελοπόννησο. Μόνο μετά από πολλά χρόνια η Ελλάδα ησύχασε οριστικά, σταμάτησαν οι μετοικεσίες και έτσι μπόρεσε να ιδρύσει αποικίες. Οι Αθηναίοι εγκαταστάθηκαν στις Ιωνικές πολιτείες και στα περισσότερα νησιά. Οι Πελοποννήσιοι εγκαταστάθηκαν στην Ιταλία και στη Σικελία και σε μερικά μέρη της υπόλοιπης Ελλάδας. Όλες αυτές οι αποικίες ιδρύθηκαν μετά τα Τρωικά.» (Μτφρ. Ά. Βλάχου)
Οι σκοτεινοί αιώνες προκάλεσαν διάλυση του ανακτορικού συστήματος διοίκησης.... είτε από μεταναστεύσεις, εμφυλίους ή φυσικές καταστροφές, το σύστημα κατέρρευσε. Κρίση που λέμε και σήμερα. 

Συνδέεται το αλφάβητο με το νόμισμα; 
Εδώ ένα ωραίο ερώτημα στον αγγλικό guardian γιατί τους πήρε 1000 χρόνια να δημιουργήσουν τον τύπο... Η ίδια η λέξη νόμισμα προέρχεται από το νεμω- όπως και ο νόμος... Τα νομίσματα ζυγίζονταν ως μέταλλα, άρα χρειάζονταν και καταγραφή. Προφανώς η Γραμμική Β (ίσως και η Α γιατί όχι) ήταν παλαιότερα συστήματα μέτρησης ή προσπάθειας μέτρησης της ανταλλαγής; το οποίο ξεπεράστηκε;; γιατί κάποιος που το ήλεγχε παλιά έχασε την εξουσία του; πριν έχουμε γραπτά κείμενα πχ ένας Β Παγκόσμιος Πόλεμος χωρίς γραπτά κείμενα....; 

Μετά το αλφάβητο έχουμε και την κοπή νομισμάτων στις ελληνικές πόλεις. Αρχαικά νομίσματα ήταν από ήλεκτρο (και αυτά κόπηκαν στη Λυδία), και στη συνέχεια από ασήμι. Πριν από αυτά, ήταν ο οβολός, μακρόστενες μεταλλικές βέργες, 6 από τις οποίες μπορούσε να αδράξει το χέρι, εξ'ου και η δραχμή. Ας μη ξεχνάμε ότι και τα πρώτα νομίσματα από ήλεκτρο από την ανατολή ήρθανε. 

Τα δοχεία του duenos,
η πρώτη παλαιολατινική επιγραφή
επάνω σε εμπορεύματα
8ος αιώνας. Η τελειοποίηση  & η διάδοση του ελληνικού αλφαβήτου- κάτι σαν το σημερινό ίντερνετ;
Τον 8ο π.Χ. αιώνα έχουμε αλφάβητο στον ελληνικό χώρο  (βλ. Οινοχόη του Διπύλου- ας μη ξεχνάμε ότι τα ομηρικά έπη κατεγράφησαν πολύ αργότερα, τον 5ο αιώνα π.Χ. επί Πεισιστράτου (στην Αθήνα- τυχαία;). Τελειοποιήθηκε παράλληλα το αλφάβητο ως ασφαλέστερο μέσο συναλλαγών και επικοινωνίας μαζί με τις αποικίες; υποθέσεις και μόνο. 

Η τέχνη στον κύριο ελλαδικό χώρο 
Ειδικά η τέχνη του 8ου-7ου στον ελλαδικό χώρο ορίζεται ως ανατολίζουσα. Προφανώς ήταν η περίοδος που ανανεώθηκαν εμπορικές σχέσεις και επανήλθε το αλφάβητο στον ελληνικό χώρο. Κύρια πόλη η Κόρινθος, με τον αρυβαλο που κάποιοι τον δούλεψαν έως και σήμερα.

Οι αποικίες και η διάδοση του ελληνικού αλφαβήτου 
Υπάρχουν δύο ονόματα για τις αποικίες η αποικία και το εμποριό. Ο αποικισμός διήρκησε μεταξύ 8ου - 5ου αιώνα. Η αιγυπτιακή Σαίς ήταν εκεί που πήγε ο Σόλωνας (590 πχ) και έμαθε όσα έμαθε από τους ιερείς για την Ατλαντίδα στον Τιμαίο και στον Κριτία του Πλάτωνα. Διάσημες πρώτες αποικίες ήταν η Αλ- Μίνα στη Συρία και οι Πιθηκούσσες στην Ιταλία. 
Επίσης η διάδοση του (ελληνικού) αλφαβήτου προφανώς προέκυψε με το εμπόριο, τόσο με το λατινικό που εμφανίστηκε τον 7ο αιώνα στην Ιταλία, μαζί με το ετρουσκικό αλφάβητο, τις κέλτικες γλώσσες, με την εύρεση αττικής κεραμεικής στο Hallstatt της Αυστρίας σε ταφή, που μάλλον βρεθηκε εκεί μέσω Μασσαλίας. Οι έμποροι της Μασσαλίας ταξίδεψαν έως την Ελβετία και τη Βαλτική μέσω ποταμών. Ο Πυθέας αργότερα ταξίδεψε έως τη Βρεταννία.

Η εμπορική αξία του ελληνικού αλφάβητου
Η Ιστορία (σήμερα) ξεκινά με την ανακάλυψη της γραφής (αν και πριν τον Ηρόδοτο είχαμε τους Ίωνες λογογράφους πάλι στην Ανατολή). Η εμπορική εξάπλωση των Ελλήνων σίγουρα σχετίζεται με το αλφάβητο, το οποίο ήταν κάτι σαν εξαγώγιμο τεχνολογικό  προιόν που άνοιξε το δρόμο για τα υπόλοιπα εμπορεύματα, τη δημιουργία της Αθήνας και της Κορίνθου ως εμπορικών παγκόσμιων πρωτευουσών, κλπ.
Προφανώς ο 8ος αιώνας έφτασε στην ακμή μιας γραφής που αφού πέρασε από πολλά κύματα, απλοποιήθηκε τόσο ώστε να μπορεί να διαδοθεί και αυτό έφερε και την εμπορική ανάπτυξη των ελληνικών πόλεων. Ο πλούτος της Αθήνας από τον 8ο που ξεπέρασε σταδιακά την Κόρινθο και οδήγησε στον Παρθενώνα, με την αγορά και τη δημοκρατία, προήλθε από ένα στάδιο καπιταλισμού που οδηγός ήταν (κατ'εμέ) το αλφάβητο για εξαγωγές σε όλο τον τότε κόσμο.


Επίλογος
Μας χρωστάει κανείς για όλα αυτά; 
Προφανώς και όχι, τότε οι πρόγονοι (sic) πληρώθηκαν αδρά (2ο sic) και πούλησαν το αλφάβητο που είχε και μαθηματική χρήση ...χωρίς εξωγήινους.... προφανώς και ίσως και για αυτό να πλούτισαν τότε η Κόρινθος και η Αθήνα όπως αντίστοιχα οι ΗΠΑ σήμερα- για την ακρίβεια οι αμερικάνικες πολυεθνικές. Στη συνέχεια, όπως και οι γλώσσες προγραμματισμού, διατίθονται open source, έτσι θα έγινε και με το αλφάβητο. Ας μη ξεχνάμε ότι και ο αστρολάβος των Αντικυθήρων (σε ναυάγιο μεταξύ 90-60 π.Χ.) ήταν μέρος μιας άγνωστης τεχνολογικής κληρονομιάς...

Περικλής Ξανθίππου
Αυτό βέβαια μας δίνει το συμπέρασμα ότι κανένας Δίας δεν ήρθε με διαστημόπλοιο από το Σείριο κ μας έδωσε το αλφάβητο που πιστεύουν κάτι συμπατριώτες μας (που ψηφίζουν χρυσή αυγή συνεχίζω, για όσους αναρωτιούνται πώς συνδέεται η αμορφωσιά με τη ψήφο).
Άσε που οι πρόγονοι της φιλοσοφίας, των μαθηματικών, της ιστορίας, των νομίσματων, όλα προέρχονται από την Ανατολή, γιατί όχι και  ο πρόγονος του αλφάβητου;;; ντροπή είναι;

Ο ρόλος των ιερατείων- τότε και σήμερα; 
Είναι λογικό ότι η εκκλησία κράτησε την παράδοση της γλωσσας μέσω της Ορθοδοξίας- ας μη ξεχνάμε ότι έγινε αλλαγή θρησκεύματος- πολύ βίαια - άλλο μεγάλο θέμα και αυτό, αλλά οι ιερείς υπερασπίστηκαν το μόνο ζωντανό αρκετές χιλιάδες χρόνια, την ελληνική γλώσσα. Αυτό αποδεικνύεται και στον ύμνο που κυκλοφορεί- και είναι ολοφάνερο ότι είναι μεταγενέστερος.... 

“ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ!
ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ.
ΣΤΗ ΙΓΜΑ (ΙΝΑ) ΖΗ ΤΑ,
Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ
ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ.
(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞ Η,
Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ),
ΠΥΡΟΣ (ΔΕ) ΙΓΜΑ
ΤΑΦΗ ΕΨ ΙΛΩΝ,
ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ,
Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ)”.


Αλ = Ο νοητός ήλιος.

Φά-ος = το φώς.
Βη = προστακτική του ρημ. βαίνω (=βαδίζω, έρχομαι).
Τα = δοτική άρθρου δωρικού τύπου, τη, εις τήν.
Γα = Γή (δωρικός τύπος).
Άμα = (επιρρ.) συγχρόνως.
Ελ = ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος.
Εψ = ρήμ. έψομαι, εψ-ημένος = ψημένος.
Ιλών = ιλύς (ουσ.) = λάσπη, πηλός.
Στη = προστ. ρήμ. ίστημι.
΄Ιγμα = καταστάλαγμα, απόσταγμα.
Ζη = προστ. ρημ. ζώ.
Η = προστ. ρημ. ειμί, είμαι.
Θη = προστ. ρημ. θέτω.
Ιώτα = τα Ιώγα, τα Εγώ (πρβλ. αγγλ. Ι = εγώ).
Παλλάν = Ρημ. πάλλω (= δονούμαι, περιστρέφομαι) επιθ. παλλάς = πάλλουσα, περιστρεφόμενη (π.ρ.β.λ. Παλλάς Αθηνά).
Δα = άλλος τύπος της Γα, Γής (πρβλ. Δά- μήτηρ > Δημήτηρ > Δήμητρα = Μητέρα Γή)
Νύξ = (ουσ.) νύχτα.
Ο = (αναφ.) το οποίο, που.
Φύ(οι) = ευκτική ρημ. φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι).

Απόδοση:

Άλ, εσύ που είσαι το Φως, έλα στη Γή!
Κι εσύ Έλ ρίξε τις ακτίνες σου στην ιλύ που ψήνεται
(που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού).
Ας γίνει ένα καταστάλαγμα (μια ξηρά)
για να μπορέσουν τα Εγώ να ζήσουν, να υπάρξουν
και να σταθούν πάνω στην παλλόμενη Γη.
Ας μην επικρατήσει η νύχτα, που είναι το μικρόν,
και κινδυνέψει να ταφεί (να σβήσει, να χαθεί)
το καταστάλαγμα του πυρός μέσα στην αναβράζουσα ιλύ,
και ας αναπτυχθεί η Ψυχή, που είναι το μέγιστο,
το σημαντικότερο όλων!




Μια ωραία προσευχή λοιπόν, σαν το πάτερ ημών, εύκολη να θυμάσαι. Θυμήθηκα τώρα και αυτό που είχε κάνει ο Ζολώτας στο ΔΝΤ. Περήφανοι ως Έλληνες για τη γλώσσα μας (και για το χορό μας, άλλο θέμα και αυτό αργότερα). Περήφανοι που ήταν ένα τεχνολογικό εργαλείο τόσο χρήσιμο όσο τα Windows του Bill Gates με τη Microsoft και της Google. Κάτι αντίστοιχο ήταν κ το αλφάβητο ΤΟΤΕ. Περήφανοι που μιλάμε τη γλώσσα της επιστήμης. Και η Ελλάδα είναι παιδεία και μάθηση, άρα μαθηματικά. Τίποτα παραπάνω, τίποτα παρακάτω. Άσε που ο Steve Jobs θα ένιωθε ντροπή αν του έλεγαν ότι του έδωσαν το iphone εξωγήινοι. 

ΥΓ. Ολοκληρώνοντας, η ελληνική γλώσσα είναι μία μαγεία, ένα ζωντανό παιχνίδι δημιουργίας. Θυμήθηκα και τη λέξη "νεοφυής" του σύντροφου (sic) Γιώργου Παπαδόπουλου, που του ήρθε από το Liedel Scott και υιοθετήθηκε από το κρατος. Φαντάσου. Άντε και από το ιερατείο Γιώργο. 

29.3.15

Τελικά τι δουλειά έκαναν οι φιλόσοφοι;

Όταν αποκαλούμε κάποιον "φιλόσοφο" συνήθως πλην ελαχίστων περιπτώσεων το χρησιμοποιούμε ως συνώνυμο του αμπελοφιλοσόφου, έτσι πιο "αριστερού" ηθικού όπως το αντιλαμβάνεται η σύγχρονη κοινωνία μας. Perceptions δηλαδή, αντιλήψεις. 

Σίγουρα δε μπορούμε να καταλάβουμε σήμερα την επιρροή που είχαν στις κοινωνίες τους τότε... Το σίγουρο είναι ότι διέθεταν ηγετικές, καλλιτεχνικές αφού ήταν ποιητές και διδακτικές ικανότητες, αφού δίδασκαν, συν ότι ταξίδευαν. Κάποιοι γνωρίζονταν και μεταξύ τους και φυσικά αντάλλασαν γνώση, από την κάτω Ιταλία έως την Ιωνία & τη Θράκη, με επίκεντρο την Αθήνα. 


Ας δούμε κάποιους στα σημεία του επαγγελματικού- κοινωνικού τους βίου, από τη wikipedia και κάποια πράγματα που έτυχε να έχω διαβάσει.


Θαλής ο Μιλήσιος

Ο θεωρούμενος ως πρώτος φιλόσοφος και από Πλάτωνα &Αριστοτέλη. Μαθηματικόςφυσικόςαστρονόμοςμηχανικόςμετεωρολόγος και ιδρυτής της Ιωνικής Σχολής της φυσικής φιλοσοφίας στη Μίλητο. Για το Θαλή είναι διάσημη η ιστορία (Αριστοτέλης Πολιτικά 1.11) που επένδυσε σε ελαιοτριβεία προνοικιάζοντάς τα, προβλέποντας τον καιρό της επόμενης περιόδου, αφού οι συμπολίτες του τον κορόιδευαν ότι ήταν μέγας ξύστης προφανώς. Μεγαλοεπενδυτής θα λέγαμε σήμερα. 

Αναξίμανδρος

Πολιτικός διοικητής, φυσικομαθηματικός, αστρονόμος & γεωγράφος. Κατασκευαστής του γνώμονα, σημαντική εφεύρεση για την εποχή και ίσως ο πρώτος που κατέγραψε τα έργα του. Ως διοικητής διοίκησε μία επαρχία. Μαθητής του Θαλή στην Ιωνική σχολή με μαθητές τον Αναξιμένη & μάλλον τον Πυθαγόρα.

Πυθαγόρας

φιλόσοφος,μαθηματικόςγεωμέτρης και θεωρητικός της μουσικής.
Γιός του έμπορα Μνήσαρχου από τη Σάμο, μαθητής του Θαλή. Μετά από ταξίδια σε Ιωνία & Αίγυπτο γύρισε στη Σάμο που έφτιαξε ένα αμφιθέατρο (Ημικύκλιο) ουσιαστικά για να συσκέπτονται για τα κοινά. Επίσης είναι γνωστή η κούπα του Πυθαγόρα ως εφεύρεση μαζί με το Ημικύκλιο, την μουσική, το Ομακοείο στην Κάτω Ιταλία προφανώς ήταν ένας άνθρωπος με τεράστια επίδραση, πολιτική & κοινωνική. 

Πιττακός ο Μυτιληναίος 

Πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης 
Υπερασπίστηκε την πόλη του έναντι των Αθηναίων και μετά τους κυβερνούσε. 

Σόλων ο Αθηναίος

Νομοθέτηςφιλόσοφοςποιητής [...] Όταν ο Σόλων έχασε την περιουσία του, στράφηκε προς το εμπόριο και ταξίδεψε στην Αίγυπτο και τη Μ. Ασία. Επωφελούμενος από τα ταξίδια του αυτά μελέτησε ξένους πολιτισμούς και νόμους, καθώς και τον πολιτικοοικονομικό βίο των άλλων χωρών. Τα εφόδια που απέκτησε τα χρησιμοποίησε αποτελεσματικά για την κοινωνική και οικονομική ανόρθωση της πατρίδας του και έτσι κατόρθωσε να αναδειχτεί στο σπουδαιότερο άνδρα της εποχής του. Έμπορος λοιπόν ο Σόλωνας, εκτός από νομοθέτης.  

Χείλων ο Λακεδαιμόνιος

Και αυτός πολιτικός & νομοθέτης, εκσυγχρονιστής του συστήματος του Λυκούργου. 

Εμπεδοκλής 

Πολιτικός, νομοθέτης, φυσικόςμηχανικός, εφευρέτης, ιατρόςμουσικός και ποιητής.
Όπως  και ο Ηράκλειτος, αρνήθηκε το στέμμα όταν του προσφέρθηκε. 

Δημόκριτος

Αστρονόμος, φυσικομαθηματικός, εφευρέτης της ατομικής θεωρίας. 
Γνωστό ότι είχε περιουσία την οποία έκανε ταξίδια. Στο επαγγελματικό κομμάτι, εκτός του ότι δίδασκε, όπως και για το Θαλή, έχουν σωθεί ιστορίες που έχει προβλέψει πλυμμήρες και έσωσαν χωράφια και καλλιέργειες. 

Αρχύτας ο Ταραντίνος 

Νομοθέτης, πολιτικός, στρατηγός, μαθηματικός, εφευρέτης και μηχανικός.
Επίσης Πυθαγόρειος, γεωμέτρης μηχανικός κατασκευαστής της πρώτης πτητικής μηχανής. Κατηγορήθηκε από τον Πλάτωνα αν και φίλοι, ότι διαστρέφει τις αρχές της γεωμετρίας (σχετικά με την τεχνολογία προφανώς). Η επιρροή του στην πόλη του ήταν κάτι σαν του Περικλή στην Αθήνα. 

Πρωταγόρας

Ο Πρωταγόρας εισήγαγε και την έννοια του «ανθρωποκεντρισμού», με τη χαρακτηριστική ρήση «πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος». Η έκφραση αυτή σημαίνει ότι ο άνθρωπος αποτελεί μέτρο της αλήθειας και της γνώσης και γι’ αυτό κάθε υποκειμενική άποψη για κάποιο θέμα έχει την άξια της.
Ο ιδρυτής του επαγγέλματος του σοφιστή μάλλον, αφού χρέωνε υπέρογκες αμοιβές για να διδάξει ευκατάστατους γόνους. Ίσως η πρώτη συμβουλευτική. 

Ζήνων ο Ελεάτης

Λέγεται ότι ανέλυε και εξηγούσε τις θεωρίες και τα δόγματά του στον Περικλή και τον Καλλία για 100 μνες. Λέγεται ότι βοήθησε τον Παρμενίδη να γράψει τους Νόμους της Ελέας στους οποίους οι Ελεάτες ορκίζονταν πίστη κάθε χρόνο. Υπέρμαχος της ελευθερίας δεν δίστασε να ρισκάρει τη ζωή του για να γλυτώσει την πατρίδα του από έναν τύραννο. Το αν πέθανε στην προσπάθεια ή αν επιβίωσε της πτώσης του τυράννου είναι ένα σημείο στο οποίο οι ειδήμονες διαφωνούν. 

Αρχιμήδης
Μαθηματικόςφυσικόςμηχανικόςεφευρέτης και αστρονόμος
Ελάχιστα γνωστά για τη ζωή του, αλλά σίγουρα υπερασπίστηκε με συνέπεια την πόλη του, τις Συρακκούσες. 

Είναι ολοφάνερο ότι όλοι είχαν πολιτική- νομοθετική δράση, κάποιοι ήταν στρατηγοί, άλλοι έμποροι, άλλοι απλά μηχανικοί και εφευρέτες. 

9.2.15

Είναι η καινοτομία εθνικό σπορ;

Τελικά μήπως η καινοτομία είναι σαν αυτό που λέμε "εθνικό σπορ" όπως το ποδόσφαιρο (πχ Βραζιλία ή Ιταλία ή Γερμανία) ή το μπάσκετ (πχ πρώην Γιουγκοσλαβία ή ΗΠΑ) και πρέπει να τη δούμε διαφορετικά;

γνώμων-ας
Τι είναι όμως η καινοτομία;
μία νέα ιδέα, συσκευή ή διαδικασία. Ποια η διαφορά της από την εφεύρεση; η καινοτομία αναφέρεται στη βελτίωση της χρήσης, ενώ η εφεύρεση στη δημιουργία της ιδέας ή της μεθόδου από μόνη της, για παράδειγμα ο gnomon (που έφερε από τη Βαβυλώνα στους Έλληνες ο Αναξίμανδρος) στα μαθηματικά ή ένα ηλιακό ρολόι....

Ας μην αναλώσουμε άλλο κείμενο για αυτό όμως.... το ερώτημα παραμένει: είναι η καινοτομία εθνικό σπορ;

ο Ομπάμα και οι άλλοι
Ας ρωτηθούμε αρχικά για την τεχνολογική καινοτομία σήμερα.. Το μυαλό μας πάει κατευθείαν στις ΗΠΑ. Microsoft, Apple, facebook, Silicon Valley Κτλ κτλ.... Ινδία; ναι γιατί όχι. Δε θα μπω στη λογική ΗΠΑ vs ΕΣΣΔ και Star wars, παρά θα συνεχίσω. Και το γεγονός ότι φέρνουν μετανάστες στις ΗΠΑ να δουλεύουν για τεχνολογικές καινοτομίες δεν αντικρούει το αρχικό ερώτημα.. δουλεύουν για το αμερικάνικο έθνος. Συνεχίζουμε. Είναι η καινοτομία εθνικό σπορ;

Νέα τραπεζικά προϊόντα και; τράπεζες και Ισραήλ.
Από τη στιγμή που τους είχαν περιορίσει παντού, οι Εβραίοι στράφηκαν στην εκμετάλλευση του χρήματος. Και επειδή τους κυνηγούσαν και από παντού και έκρυβαν τα διαμάντια, έγιναν καλοί και σε αυτό. Χρηματιστήρια, παράγωγα, όλα αυτά είναι μία βιομηχανία που κυριαρχούν.

Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και; Γερμανία φυσικά.
Και αυτοί αναγκάστηκαν λόγω περιορισμένων φυσικών πόρων στην δημιουργία καινοτόμων μεθόδων για διατήρηση ενέργειας και επαναχρησιμοποίησης πόρων. Και όχι μόνο αυτό, αλλά πήγαν και στην πιστοποίηση και στις διαδικασίες γενικότερα, με τα ISO κτλ.


Ναυτιλία; και κάπου εδώ ερχόμαστε στα δικά μας. Οι Έλληνες λόγω ακτογραμμής έκαναν ανέκαθεν εμπόριο και σήμερα οι Έλληνες εφοπλιστές κυριαρχούν επίσης. 3-4 παραδείγματα λοιπόν δείχνουν τάσεις και φυσικά μία "εθνική" ταύτιση προς κάποια απασχόληση ή καινοτομία και λόγω ανάγκης βέβαια. Ας πάμε σε εμάς τώρα.

Που ήμασταν καινοτόμοι; Από τα white devices της αρχαίας εποχής έως τον καπιταλισμό
Δυστυχώς δε μας είπε ποτέ κανείς ότι η δημοκρατία προέκυψε από την ανάγκη να ξεπεράσουν την ατομικότητα που φέρνει τη συντήρηση, και αυτό ήρθε από την ελεύθερη αγορά, το πρώτο είδος καπιταλισμού που είχαν οι Αθηναίοι. Δεν είναι τυχαίο που όταν έχασαν από τους Σπαρτιάτες, το βήμα πια δεν κοίταζε στη θάλασσα, το άλλαξαν οι νικητές... Όπως επίσης ακόμα και τα riots και οι συγκρούσεις, μα έτσι δεν είχαμε επιβληθεί παντού; ποια η διαφορά...;


Πώς αναπτύχθηκε ο πρώτος Αθηναϊκός καπιταλισμός όμως; 
Πριν φτάσουμε για τις αποικίες των αρχαίων Ελλήνων σε όλη τη Μεσόγειο, έχουμε δει όλοι αγγεία ή έστω όστρακα. Τα αγγεία τι ήταν; μέσα αποθήκευσης και φυσικά συντήρησης αγαθών που επέτρεπε τη μεταφορά τους. Τι ήταν το πιο πολύτιμο διατροφικό αγαθό τότε; το ελαιόλαδο. Στην Αθήνα ως γνωστό, υπήρχε τεράστιος ελαιώνας. Και στα εργαστήρια του Κεραμεικού φτιάχνονταν τα ψυγεία της εποχής, με απίστευτη επίσης διακόσμηση, Branding με το όνομα του καλλιτέχνη, ή του εργαστηρίου, πχ Εξηκίας, και για κάθε άλλη χρήση βέβαια. Και επίσης είχαν τον Πειραιά, γρήγορα πλοία, και λιμάνια φιλικά λόγω αποικιών για εμπόριο... Από τη Μασσαλία έως την Τραπεζούντα... μπίζνες. Μην παραλείψω ότι η "τράπεζα" ήταν το τραπέζι στο λιμάνι που ο τραπεζίτης έλεγχε τις συναλλαγές μεταξύ των εμπόρων. Από τότε. Α και το πρώτο ευρώ της εποχής το αθηναϊκό τετράδραχμο. Πολύ απλά τα έλεγχαν όλα. Και δεν πάω καν στη Δηλιακή συμμαχία, το πρώτο ΝΑΤΟ.
Επίσης είναι ολοφάνερο από αυτή την αρχαϊκή διαδικασία καπιταλισμού, πώς οι Αθηναίοι τουλάχιστον αντιμετώπιζαν το χρήμα (άλλο ότι στο τέλος καταστράφηκαν).

Που είμαστε και μπορούμε να είμαστε εθνικά καινοτόμοι λοιπόν; 

1. Η ναυτιλία έχει και την αλιεία. Εκτός του ότι σήμερα εξάγουμε σε όγκο "ψάρι" από ιχθυοκαλλιέργειες, έχουμε και ακόμα ένα προϊόν διατροφικό, που έχει πετύχει, το αβγοτάραχο του Τρικαλινού (δεν αναφέρω τον Βαρβάκη που βρήκε νέο τρόπο αποθήκευσης για τη μεταφορά του στην Ευρώπη από το Αστραχάν και πλούτισε... και έχω γνωρίσει κοπέλα από το Αστραχάν, τη ρώτησα αν ξέρει τον Βαρβάτσι και μου είπε "ναι!" χαμογελώντας). Συν το θαλασσινό αλάτι. Συνεπώς, θάλασσα και όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες της.

2. Επίσης έχουμε πολύ καλούς σχεδιαστές, με την έννοια του designer, έως του αρχιτέκτονα, του μηχανικού. Δε λέω άλλα, ούτε για τον αστρολάβο (και όχι εργολάβο) των Αντικυθήρων, πάρα πολλές ελληνικές κατασκευαστικές και Έλληνες μηχανικοί δουλεύουν σε όλο τον κόσμο. Ε και τη φάλαγγα και τις πολεμικές μηχανές του Αλέξανδρου μηχανικοί δεν τις έφτιαχναν;

3. Ακόμα ένας κλάδος με διακρίσεις είναι και ο χώρος της υγείας. Ας σημειωθεί ότι και ιστορικά ότι όλοι οι γιατροί ήταν Έλληνες και έως και το Διαφωτισμό η Ιατρική, η παθολογία κτλ ήταν βασισμένη στον Αριστοτέλη. Εκτός από Ιπποκράτη, Γαληνό.

4. Τελευταίο, αλλά που δένει με τα υπόλοιπα είναι τα.. πανηγύρια. Οι
found in 1977 inside a pot
in the sanctuary of Artemis
 in  ancient Epidaurus. 
Ολυμπιακοί Αγώνες, τα Νέμεα, τα ίσθμια και εκατοντάδες άλλες γιορτές ήταν αθλητικοθρησκευτικές εμποροπανήγυρεις, όλα σε ένα δηλαδή και προφανώς για να χρονολογούν σε Ολυμπιάδες, πάρα μα πάρα πολύ σημαντικές εκδηλώσεις με πολύ φυσικά... χρήμα (=χρήσιμο).

Αξίζει να σημειωθεί ότι ιατρικό, αθλητικό, εμπορικό, οικονομικό επίκεντρο τους ήταν τα μαντεία και οι ναοί... που και αυτά πουλούσαν χρησμούς... 

Για τη φιλοσοφία ούτε λόγος, οι άνθρωποι είχαν δούλους και ε πολύς χρόνος για χάσιμο... 

31.8.14

200 χρόνια Εταιρεία των Φιλικών, και έγινεν ό,τι έγινε.. με την απάτη που ξεκίνησε τον Αγώνα

Η Φιλική Εταιρεία μας ελευθέρωσε από τους Τούρκους. Πώς; τι απέγιναν όσοι ανακατεύτηκαν με αυτή την ιστορία της "απελευθέρωσης του Γένους"; γιατί δε γνωρίζουμε και πολλά για αυτή την ιστορία;

Πώς έγινε ό,τι έγινε
Ο άγνωστος διαφωτιστής Χριστόπουλος στα Πολιτικά Παράλληλα που εκδόθηκαν το 1833 στο Παρίσι, περιγράφει την ιστορία σε υποσημειώσεις από τη σελίδα 158: "σκοπεύοντας να απατήσουν τους Έλληνας" δείχνει το που πάτησαν οι φιλικοί... στην απάτη ότι κάποιος (ο τσάρος της Ρωσίας) τους βοηθάει. "προς το τέλος του 1815 έβαλαν και άλλους στην αρχή" το Σέκερη δηλαδή, το 1817 ο Σκουφάς έβαλε τον Άνθιμο Γαζή. Μετά την αποστολή των "αποστόλων" στην Ελλάδα το 1818, η "συνομωσία" επεκτάθηκε σε "Βουλγαρία, Βλαχία και Πογδανία". Αναφέρεται ότι μετά το θάνατο του Σκουφά ο Ξάνθος έχασε όλη του την περιουσία, ότι ο Μαυρομιχάλης ζητούσε από τότε χρήματα (!!!) και ότι ο Σέκερης ανέλαβε να του τα δώσει. Το 1819 μπήκε και ο Μαυροκορδάτος, "η απάτη έτρεχεν" και τον Ιανουάριο του 1820 φανέρωσαν στον ΙΚ (Καποδίστρια) την Εταιρεία... "ο Υψηλάντης το εδέχθηκεν- έγινε Επίτροπος της Αρχής- εβγήκεν από τη Ρουσίαν- άναψε την αποστασίαν- και έγινεν ό,τι έγινε."

Εισαγωγικά
Η Εταιρεία των Φιλικών συστάθηκε στην Οδησσό  το 1814 με τις γνωστές οδούς του Κολωνακίου Σκουφά, Τσακάλωφ και Ξάνθου, ο οποίος δεν ευτύχησε να δει το όνομά του σε τόσο μεγάλο δρόμο όσο οι δύο προηγούμενοι. Έμποροι, τρελοί σίγουρα, όπως είπε και ο Κολοκοτρώνης αν αποτύχαιναν θα τους έβριζαν όλοι μετά... Κάποιοι λένε ότι είναι μασόνοι, ίσως και για αυτό να μην μας μαθαίνει κανείς κάτι ξεκάθαρο για αυτή την ιστορία.

Πριν από την Εταιρεία των Φιλικών -1814
Προφανώς οι μετέπειτα Φιλικοί κάπου πάτησαν. Που όμως;
Σύμφωνα με τις αναφορές του Φιλικού και ιερολοχίτη Π. Καλεβρά, πρέπει να υπήρχαν και άλλες μυστικές οργανώσεις, όπως η «Εταιρεία του Λέοντος» και η «Εταιρεία του Φοίνικος».... 
και επίσης 
Πριν από την Φιλική Εταιρεία ιδρύθηκαν για σκοπούς εθνικούς και άλλες εταιρείες. Από αυτές, παλαιότερη θεωρείται η «Εταιρεία Τού Ρήγα» με έδρα το Βουκουρέστι και αργότερα την Βιέννη. Δεύτερη είναι η «Πατριωτική Εταιρεία», η οποία ιδρύθηκε στην Κέρκυρα. Ακολουθεί η «Εταιρεία Τού Ελληνογλώσσου Ξενοδοχείου», η οποία ιδρύθηκε το 1809 στο Παρίσι. Έπειτα έρχεται η «Εταιρεία Τού Φοίνικος», (από τον Μαυροκορδάτο) η οποία ιδρύθηκε στην Μόσχα το 1812. Το ίδιο έτος ιδρύθηκε στην Αθήνα η αρχαιόφιλη «Φιλόμουσος Εταιρεία». Όλες όμως αυτές, τις ξεπέρασε η «Φιλική Εταιρεία».

Συνεπώς η δράση ξεκίνησε μετά τον ευρωπαϊκό διαφωτισμό και οι Έλληνες εκτός σημερινής Ελλάδας οργανώνονταν. Και έτσι έχουμε 8 περίπου εταιρείες στην Ευρώπη πριν τους Φιλικούς, με τους 3 ιδρυτές να είναι μέλη σε κάποιες από αυτές. Στην Ελλάδα ήταν μόνο μία, φιλοαγγλική, το 1813.

Προφιλικές Εταιρείες 1790-1814 
Εταιρεία του Ρήγα Βουκουρέστι- Βιέννη 1790-1792 περίπου 
Πατριωτική Εταιρεία Κέρκυρα 1797 με σκοπό: "ο Λαός μπορεί να ονομασθεί ελεύθερος τότε μόνον, όταν διαπαιδαγωγηθεί, όταν ελευθερωθεί από τις αλυσίδες των προλήψεων και προχωρήσει στον δρόμο της Αρετής…"
Εταιρεία του Λέοντος ως σκοπό την διατήρηση και στην επέκταση των προνομίων των Φαναριωτών
Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο, την πιο σημαντική πρωτοβουλία, Παρίσι 1809 με μέλος τον Τσακάλωφ (που μύησε τον Σκουφά στη Μόσχα) και ψυχή τον Γρηγόριο Ζαλύκη 
Εταιρεία Φοίνικος- Μόσχα 1812 από τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, με μέλη Σκουφά και Ξάνθο,
Φιλόμουσος Εταιρεία Αθηνών 1813 «νά ίδωσι τάς επιστήμας να επιστρέψωσι πάλιν εις το Λύκειον και την αρχαίαν Ακαδημίαν των». υπό την αγγλική προστασία και το ρωσικό αντίβαρο αυτής
Εταιρεία των Φίλων των Μουσών  Βιέννη 1814 από τον Καποδίστρια με σκοπό τη συλλογή χρημάτων για ενίσχυση Ελλήνων που θα φοιτούσαν στην Ευρώπη. 

Γράφει ο ίδιος ο ΙΚ για την Φιλόμουσο Εταιρεία Αθηνών


«Οι Άγγλοι ίδρυσαν ήδη εν Αθήναις εταιρείαν με τον φαινομενικόν σκοπόν της συλλογής και της διατηρήσεως των αρχαιοτήτων. Ας ακολουθήσωμεν το παράδειγμα τούτο, εφαρμόζοντες αυτό ουχί προκειμένου περί του παρελθόντος, αλλά περί του παρόντος και του μέλλοντος και παρέχοντες βοήθειαν τινά εις τους πτωχούς Έλληνας νέους τους διψώντας παιδείαν».

Κοινώς οι προσπάθειες πολλές και η τριάδα Σκουφά- Τσακάλωφ- Ξάνθου ήταν αυτή που τελικά πέτυχε την οργάνωση της επανάστασης. Τι βοήθησε να πετύχει;

1814-1818. Η ιδέα και η αρχική οργάνωση
Τι έκαναν οι ιδρυτές πριν γνωριστούν; Στο Παρίσι ο Τσακάλωφ βρίσκονταν για σπουδές και είχε συμμετάσχει στην ίδρυση του Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου το 1809 έναν οργανισμό εκπαιδευτικό- πατριωτικό. Ο οργανισμός παρήκμασε, αλλά του έμεινε η γνώση.
Η ήττα του Ναπολέοντα οδήγησε στο μαρασμό του Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου. Η επόμενη προσπάθεια της μάλλον αγγλόφιλης «Φιλομούσου Εταιρείας» των Αθηνών θα είναι εξαιρετικά περιορισμένη σε κύκλους κάποιων λίγων διανοουμένων και ποτέ δεν θα καταφέρει να αποκτήσει λαϊκό έρεισμα στην -κυρίως αλβανόφωνη- κωμόπολη που ήταν τότε η οθωμανική Αθήνα. Αργότερα  το 1815 στη Βιέννη αναφέρεται ότι ο Τσακάλωφ γνωρίζεται και με τον Καποδίστρια, όπου βρίσκονταν και ο Υψηλάντης στην αντιπροσωπεία για το συνέδριο της Βιέννης. Ισχύει άραγε; 
Στην Μόσχα ο καταγώμενος εκ Τυρνάβου Τσακάλωφ (Τεκελής το πραγματικό επίθετο) γνωρίστηκε με τον Σκουφά. Ο αρτινός Σκουφάς είχε μυηθεί στο κόνσεπτ του Καρμποναρισμού και ήταν μέλος της Εταιρείας του Φοίνικος στη Μόσχα, στην οποία ήταν και ο Τσακάλωφ. Ο Ξάνθος, ήρθε και αυτός στην Οδησσό αρχικά το 1810, έμπορος από την Πάτμο, μυημένος το 1812 στη Μασονική Στοά της Λευκάδας την οποία είχε ιδρύσει ο Διονύσιος Ρώμας μετά τις στοές σε Κέρκυρα και Ζάκυνθο μετά από περιπλανήσεις και γυρνώντας το 1813 πίσω στην Οδησσό οι 3 τους συμφώνησαν στην ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας, το διάστημα Σεπτέμβρης- Οκτώβρης1814 και συστάθηκε επίσημα την 25η Οκτωβρίου 1814, οι πρώτοι δε που μυήθηκαν στους ανώτερους βαθμούς ήταν τέκτονες.

Ο Εμμανουήλ Ξάνθος περιγράφει ακριβώς τα γεγονότα που τον οδήγησαν στην ίδρυσή της, λέγοντας ότι κατά τη μύησή του σε τέκτονα συνέλαβε την ιδέα της ιδρύσεως μιας επαναστατικής εταιρείας κατά τον τύπο των τεκτονικών στοών: «…Μεταβάς ακολούθως εις την Αγίαν Μαύραν, διά παρακινήσεως φίλου του τινός Παναγιωτάκη Καραγιάννη, εισήχθη εις την εταιρείαν των ελευθέρων Κτίστων (μασόνων) ων δε ιδεών ελευθέρων και πνέων πάντοτε μίσος κατά της τουρκικής τυραννίας συνέλαβε αμέσως την ιδέαν ότι εδύνατο να ενεργηθή μια μυστική εταιρεία κατά τους κανόνας ταύτης των ελευθέρων κτίστων, βάσιν έχουσα την ένωσιν όλων των εν Ελλάδι και εις άλλα μέρη ευρισκομένων διαφόρων καπιτάνων αρματολών και άλλων επισήμων πάσης τάξεως ομογενών, δια να ενεργήσωσιν, ευκαιρίας δοθείσης την απελευθέρωσιν της Πατρίδος…».


Σκοπός και έδρα 
Σκοπός της Φιλικής Εταιρείας είναι η γενική επανάσταση των Ελλήνων για την «ανέγερσιν και απελευθέρωσιν του Ελληνικού Έθνους και της Πατρίδoς μας», όπως μας πληροφορεί ο ίδιος ο Ξάνθος. Και σημειώνει στα «Aπομνημονεύματά» του: ..δια να ενεργήσωσι μόνοι των ό,τι ματαίως από πολλού χρόνου ήλπιζον από την φιλανθρωπίαν των χριστιανών βασιλέων». Κοινώς αν δεν το κάνεις εσύ, ποιος περιμένεις;
Στην οικία του Γρηγορίου Ιωάννου Μαρασλή, όπου συνεδρίαζαν τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας, σήμερα υπάρχει το Μουσείο Φιλικής Εταιρείας δημάρχου της πόλης της Οδησσού για δεκαέξι χρόνια, από το 1878 ως το 1895. Εκτός από τη Ρωσία είναι πασιφανές ότι τα Επτάνησα έπαιξαν τεράστιο ρόλο για τη δημιουργία της Φιλικής Εταιρείας. 
Το 1818 μετέφεραν τη δράση τους στην Κωνσταντινούπολη, και τον Ιούλιο ο Σκουφάς πέθανε. Με αφορμή αυτό και με δεδομένη την εξάπλωσή της, οι δύο ιδρυτές επιχείρησαν να βρουν μια μεγάλη προσωπικότητα να αναλάβει, θέλοντας να της προσδώσουν μεγαλύτερο κύρος και αίγλη. Ο Ξάνθος μεταβαίνει στη Μόσχα και στην Αγία Πετρούπολη για να ζητήσει από τον Καποδίστρια να αναλάβει την ηγεσία, που ο ΙΚ την αρνείται. 

1818-1821 Η δράση με την έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα
Η πλέον αποτελεσματική δράση της άρχισε από το 1818, οπότε ο Σκουφάς μετέφερε την έδρα της στην Κωνσταντινούπολη και προσέλαβε ως βοηθούς του τον Άνθιμο Γαζή, τον Αναγνωστόπουλο και τον Παπαφλέσσα. Ο Ξάνθος αντίστοιχα πήγε σε ΙΚ και Υψηλάντη για να βρεθεί αρχηγός. 

Η αρχηγία της Επανάστασης 10-12 Απριλίου 1820 
Ο Ξάνθος μετέβη να συναντήσει τον ΙΚ για να του προτείνει την αρχηγία. Μετά την άρνησή του, συναντά τον Υψηλάντη, ο οποίος και δέχεται. Του αποκαλύπτει τα μυστικά της οργάνωσης και ο Υψηλάντης αναλαμβάνει. Μέσα σε ένα χρόνο θα συστήσει στρατό και θα ξεκινήσει την οργάνωση. 

Η έναρξη του Αγώνα. Στις 22 Φεβρουαρίου σε Μολδοβλαχία -Ρουμανία και όχι 25η Μάρτη. 
Ο Υψηλάντης στις 24 Φεβρουαρίου εκδίδει προκήρυξη, στις 26 Φεβρουαρίου 1821 στο ναό των Τριών Ιεραρχών τελείται δοξολογία, κατά την οποία ο Μητροπολίτης Βενιαμίν ευλογεί πρόχειρη σημαία με έμβλημα το Σταυρό και, κατά το βυζαντινό τυπικό, παραδίδει το ξίφος στον Αλέξανδρο Υψηλάντη. Κατόπιν διενεργείται έρανος για τη συλλογή ενός εκατομμυρίου γροσίων και παράλληλα εθελοντές από ολόκληρη τηνΕυρώπη καταφθάνουν στη Μολδαβία για να καταταχθούν στο στρατιωτικό σώμα που δημιούργησε, οργανώνοντας μάλιστα το πρώτο τμήμα του Πυροβολικού με δύο πυροβόλα υπό τις διαταγές του Γάλλου συνταγματάρχη Ολιβιέ Βουτιέ (Olivier Voutier). Συγκροτείται ο Ιερός Λόχος αποτελούμενος από 500 σπουδαστές. Στις 4 Μαρτίου οι Έλληνες ναυτικοί κυριεύουν και εξοπλίζουν 15 πλοία, ενώ στις 17 Μαρτίου ο Υψηλάντης υψώνει τη σημαία στο Βουκουρέστι, αντιμετωπίζοντας το στρατό τριών πασάδων στο Γαλάτσι, το Δραγατσάνι, τη Σλατίνα, το Σκουλένι και το Σέκο (Γεωργάκης Ολύμπιος και Ιωάννης Φαρμάκης).

Υπασπιστής του Ιερού Λόχου ήταν ο Τσακάλωφ, ο οποίος και πολέμησε και τη γλίτωσε. Στις 7 Ιουνίου 1821 ο Ιερός Λόχος που είχε μόλις ιδρυθεί το Μάρτιο στη Φωξάνη από Έλληνες σπουδαστές και άσχετους από πολεμική τέχνη, καταστρέφεται σε μάχη από τους Τούρκους.
Οι απώλειες ήταν σημαντικές, οι εκατόνταρχοι, ο σημαιοφόρος του Λόχου, 25 αξιωματικοί και 180 στρατιώτες έπεσαν νεκροί, ενώ 37 Ιερολοχίτες αιχμαλωτίστηκαν και στάλθηκαν στο Βουκουρέστι κι από εκεί στην Κωνσταντινούπολη, όπου αποκεφαλίστηκαν. Στη κρίσιμη στιγμή της μάχης έφτασε ο Γεωργάκης Ολύμπιος ο οποίος διέσωσε τους υπόλοιπους, 136 συνολικά, μεταξύ των οποίων και ο αρχηγός  Νικόλαος Υψηλάντης και ο υπασπιστής του Ιερού Λόχου Αθανάσιος Τσακάλωφ, και τη σημαία του Λόχου από το σημείο που είχε πέσει ο σημαιοφόρος. Ο Νικόλαος Υψηλάντης σώθηκε τυχαία από έναν φιλέλληνα Γάλλο αξιωματικό, που τον ανέβασε στο άλογό του.

Ο αφορισμένος από τον Πατριάρχη Υψηλάντης παραδίδεται στους Αυστριακούς και παραμένει κρατούμενος έως τις 24 Νοεμβρίου 1827, και δύο μήνες αργότερα πεθαίνει.


Μετά την ανεξαρτησία  - Υστεροφημία των πρωταγωνιστών 
Τσακάλωφ. Κατέληξε στη Μόσχα. 
Μετά το τέλος της Επαναστάσεως και την τελική απελευθέρωση της Ελλάδας από τον τουρκικό ζυγό, την περίοδο του πρώτου κυβερνήτη της χώρας, του Ιωάννη Καποδίστρια, ο Τσακάλωφ υπηρέτησε στο στρατιωτικό λογιστικό του Γενικού Φροντιστηρίου και εμφανίστηκε ως πληρεξούσιος Ηπείρου στην Εθνοσυνέλευση του ΆργουςΜετά τη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια, ο Τσακάλωφ απογοητευμένος αναχώρησε για τη Μόσχα (καλοκαίρι του 1832), όπου παντρεύτηκε και παρέμεινε εκεί ως το θάνατό του, «βιώσας εν ειρήνη και ησυχία» το 1851. Η μόνη επαφή που διατήρησε με την ελληνική πραγματικότητα ήταν η αραιή επικοινωνία του με τον Εμμανουήλ Ξάνθο. 

Υψηλάντης. Απεβίωσε εξαντλημένος από την 6 ετή κράτησή του το 1831. 
Το σώμα του αρχικά θάφτηκε στο νεκροταφείο Αγ. Ο Μαρξ και αργότερα τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στο κάστρο Υψηλάντη-Σινά στην Rappoltenkirchen - Αυστρίας από μέλη της οικογένειάς του στις 18 Φλεβάρη του 1903. H τελευταία μεταφορά του συνέβη τον Αύγουστο του 1964, όταν ήταν τελικά μεταφέρθηκε στην εκκλησία των Αγ. Ταξιαρχών στο Πεδίον του Άρεως στην Αθήνα, 136 χρόνια μετά το θάνατό του. H Ypsilanti Township στο Michigan των ΗΠΑ πήρε το όνομά της προς τιμήν του. Αργότερα η πόλη της Ypsilanti, η οποίο βρίσκεται εντός του δήμου, πήρε το όνομά της από τον αδελφό του, Δημήτριο.

Σκουφάς. Πριν από όλους το 1818 στην Πόλη. 
Πέθανε στις 31 Ιουλίου 1818 στο Μέγα Ρεύμα της Κωνσταντινούπολης και ετάφη στον τοπικό ναό των Ταξιαρχών.

Ξάνθος. Πάμφτωχος πεθαίνει το 1852 στην Αθήνα 
Τον Ιούνιο του 1823 ο Ξάνθος ήρθε στο Μοριά, και έμεινε στην Τρίπολη οργανώνοντας σχέδιο για την απόδραση του Υψηλάντη από την Ουγγαρία όπου κρατούνταν, όπου και ο ίδιος μετέβη. Το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε και επέστρεψε στο Μοριά. Το 1827 έφυγε για το Βουκουρέστι (1827), όπου αποσύρθηκε και ιδιώτευσε λησμονημένος απ’ όλους. Φαίνεται ότι την εποχή εκείνη ο Ξάνθος ασχολήθηκε με τα προβλήματα επιβίωσης του ίδιου και της οικογένειάς του. Από κάποιους μάλιστα θεωρήθηκε νεκρός. Μεταξύ αυτών και ο Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος, ο οποίος το 1834 δημοσίευσε ένα λίβελλο εναντίον του στην εφημερίδα Αιών του Ι. Φιλήμονος, κατηγορώντας τον ότι είχε ξοδέψει αλόγιστα τα χρήματα της «Εθνικής Κάσας».

Καποδίστριας -1831.  Δολοφονείται στο Ναύπλιο ως πρώτος Κυβερνήτης 
Σε αναφορά της αστυνομίας του Γκρατς προς τον διοικητή της επαρχίας Στυρίας με ημερομηνία 19 Δεκεμβρίου 1815, διαβάζουμε: «Ο γνωστός Κόμις Καπιδίστριας ίδρυσεν εν συνεννοήσει μετά του Έλληνος Μητροπολίτου Ιγνατίου και άλλων λογίων Ελλήνων μίαν Εταιρείαν των Ελλήνων Φιλομούσων, η οποία επιδιώκει την μεταλαμπάδευσιν ευρωπαϊκού πολιτισμού και εις την Ελλάδα, προς ον σκοπόν και ίδρυσαν εν Αθήναις ένα Γυμνάσιον. Η εν λόγω εταιρεία δρα κατά τοπλείστον μυστικώς, ζητούσα μέλη και χρηματικήν υποστήριξιν. [...] επιδιώκεται δια της Εταιρείας όχι μόνον η μόρφωσις των Ελλήνων, αλλά και άλλοι πολιτικοί σκοποί, όπερ συνάγεται και εκ του ότι διοικούν την εν λόγω Φιλόμουσον Εταιρείαν οι δύο εν αρχή μνημονευθέντες άνδρες,οι οποίοι ευρίσκονται εις ρωσικάς υπηρεσίας», Πολυχρόνης Ενεπεκίδης, Ρήγας-Υψηλάντης-Καποδίστριας. Έρευναι εις τα αρχεία της Αυστρίας, Γερμανίας, Ιταλίας, Γαλλίας και Ελλάδας, εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα, 1965, σελ. 19-20 

Η Φιλόμουσος Εταιρεία της Βιέννης συνέχισε τη δραστηριότητά της μέχρι τις παραμονές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Το δε έργο της χαρακτηρίστηκε σπουδαίο.
Η Φιλόμουσος Εταιρεία των Αθηνών έδρασε με μια ελάχιστη διακοπή το 1821, και στη συνέχεια καθ΄ όλη τη διάρκεια της Επανάστασης μέχρι της εισβολής του Κιουταχή το 1825.

Διχόνοια
Το 1834 ο ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων εξέδωσε το «Δοκίμιον Ιστορικόν της Φιλικής Εταιρείας», στο οποίο ανέφερε ως πρώτη τριάδα τους Σκουφά-Τσακάλωφ-Αναγνωστόπουλο. Ο Εμμανουήλ Ξάνθος, ο οποίος ζούσε στο εξωτερικό εξέδωσε την«απολογία Ξάνθου» για να ανταπαντήσει στον ισχυρισμό του Φιλήμονα και κατ' ουσίαν του Αναγνωστόπουλου. 

Για ποιους λόγους δεν γνωρίζουμε όλα αυτά; 
1. Λόγω της σύνδεσής τους με στοές και τέκτονες και της αντίδρασης της Εκκλησίας 
2. Λόγω του ότι όλοι οι ρωσόφιλοι ήρωες γνώρισαν ατυχές τέλος 
3. επειδή την ιστορία τη γράφουν οι νικητές, στην (εθνική) περίπτωσή μας οι Άγγλοι.