26.12.13

Τί Hellenic, τί Helvetic (ρεπούμπλικ)

Σίγουρα θα ακουστεί πολύ τρελό ως σύγκριση, αλλά δεν είναι και τόσο.
Γιατί η Ελβετία είναι Ελβετία όμως και γιατί η Ελλάδα Ελλάδα; Η απάντηση είναι α) στην παιδεία των ανθρώπων και β) στην πολιτική ως επιλογή μέλλοντος που θες.

Εισαγωγή 
Ελβετία είναι στο κέντρο της Ευρωπαϊκής ηπείρου, κρατούσε ουδετερότητα τελευταία, πέρασε από εμφυλίους, τη διέλυσαν οι Γάλλοι, οι άνθρωποι πάνε τα λεφτά τους στις τράπεζες της και απέκτησε ασφάλεια, υψηλό κόστος ζωής, 4 γλώσσες, μεταξύ των οποίων τη Ρομανσική (να την πω βλάχικη). Και πάει και μουντιάλ στη Βραζιλία.

Ελλάδα είναι στο κέντρο της Ευρωπαϊκής, Ασιατικής και Αφρικανικής ηπείρου, δεν κρατούσε εύκολα ουδετερότητα και πέρασε από εμφυλίους, τη διαλύσαμε μόνοι μας και οι άνθρωποι παίρνουν τα λεφτά από τις τράπεζες της, έχει πλέον χαμηλό κόστος ζωής και μία γλώσσα με διαλέκτους, σαρακατσάνους, βλάχους, νησιώτες, κρητικούς. Και αυτή πάει μουντιάλ στη Βραζιλία.

Το άλλο κοινό που είχαμε με την Ελβετία είναι η τοπική οργάνωση, η Ελβετία σε καντόνια, εμείς σε κοινότητες και δήμους (πριν τον Καλλικράτη που τα βίασαν πάλι). Μήπως η διαφορά πολύ πρόχειρα είναι στην εκπαίδευση;

Ελβετία και Καποδίστριας 
Από που να πιάσουμε τη σύνδεση; πολύ πρόσφατα, το 1809 ο Ioannes Antoniou Καποδίστριας (αυτόν που σκοτώσαμε, έτσι τον λένε οι δυτικοί) ως αποστολή του τσάρου Αλέξανδρου 'Α πήγε στην Ελβετία για να βοηθήσει τη χώρα να απεμπλακεί από την γαλλική κυριαρχία του Ναπολέοντα. Ενίσχυσε την ενότητα, την ανεξαρτησία και την ουδετερότητα και συνδημιούργησε το νέο σύνταγμα των 19 καντονιών με προσωπικά προσχέδια (δείτε εδώ στα γερμανικά).
Μετά τους πολέμους με τους Γάλλους, στην Ελβετία ήθελαν να εμπλακούν και οι Αυστριακοί με την υποστήριξη των Άγγλων (διαβάστε εδώ περισσότερα).
η προτομή του Καποδίστρια στο Ouchy
O Καποδίστριας θεωρείται ο φύλακας άγγελος του Καντονιού του Vaud, που τον έστειλε να υπερασπιστεί την ανεξαρτησία του ο Τσάρος Αλέξανδρος, υπό την επιρροή του δασκάλου του Λα Χαρπ- (Frédéric-César de La Harpe). Ο Καποδίστριας υπερασπίστηκε τα συμφέροντα μια ενωμένης Ελβετίας και στο γνωστό συνέδριο της Βιέννης που επανασχεδιάζονταν η Ευρώπη (εναντίον Μέττερνιχ κτλ), και οι Ελβετοί δεν το ξέχασαν αυτό, αφιερώνοντας του μία προτομή πρόσφατα, στην πολύτιμη και ανιδιοτελή υπηρεσία του στη χώρα τους.

Ελλάδα και Καποδίστριας 
Ο Καποδίστριας λοιπόν στην Ελλάδα προσπάθησε να αναδιοργανώσει και την εκπαίδευση, (εκτός από την πατάτα) με την επιρροή των ιδεών των Pestalozzi and Fellenberg, που ήταν φίλοι του.
Στην Ελβετία λοιπόν και πριν έρθει στην Ελλάδα, ο Καποδίστριας επικοινώνησε με τον κυβερνήτη του καντονιού της Γενεύης, τον  Pictet de Rochemont και έδειξε ενδιαφέρον για τις μεθόδους των  Pestalozzi, Vehrli και του Fellenberg, μαθητή του πρώτου στο Hofwyl (Evangelidis, 1936: 131, Koukou, 1962: 13-14, Vakalopoulos, 1975: 29).
Ο Καποδίστριας ήθελε από τότε να μεταφέρει τις νέες εκπαιδευτικές μεθόδους στην Ελλάδα... Προσπάθησε να βάλει και Έλληνες μαθητές σε αυτά τα σχολεία. Για αυτό το λόγο ρώτησε τον Ελβετό φιλέλληνα Louis-Andre Gosse που είχε μείνει στην Ελλάδα να διαλέξει 6 ταλαντούχους Έλληνες για να παρακολουθήσουν μαθήματα στο Hofwyl δωρεάν. Εννοείται ότι ο ίδιος ο Fallenberg βοηθούσε πολύ τον Καποδίστρια.

Ο ίδιος ο Louis-Andre Gosse (που βοηθούσε ως γιατρός την επανάσταση στην Ελλάδα από το 1827 και μετά την απευλευθέρωση) άσκησε κριτική για τη μη σωστή εκπαίδευση που είχαν λάβει οι Έλληνες μαθητές. Ο Καποδίστριας όποτε επικοινωνούσε με τον Heynard - Ευνάρδο (που χρηματοδότησε και το Ευνάρδειο), επέμενε στις δύο βασικές αρχές, εργασία και πρωτοβάθμια εκπαίδευση.


Αλληλοδιδακτική μέθοδος 
Εκτός λοιπόν του ότι ίδρυσε σχολές στα πρότυπα των αγροτικών σχολών της Yverdon πρώτα και μετά του Hofwyl, ίδρυσε και ορφανοτροφεία στην επιστροφή του στην Ελλάδα με την αλληλοδιδακτική μέθοδο.

Στὶς 9 Μαρτίου 1829 ἔγιναν δεκτοὶ στὸ Ὀρφανοτροφεῖο τῆς Αἴγινας (στὸ πρῶτο δημόσιο ἐκπαιδευτικὸ ἵδρυμα) οἱ πρῶτοι τρόφιμοι.  Ἄξιο ἀναφορᾶς  εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπὸ τὰ 450 παιδιὰ ποὺ ἐκπαιδεύονταν κατὰ τὸ ἔτος 1830 στὸ  Ὀρφανοτροφεῖο τὰ περισσότερα διδάσκονταν τὴν ἀλληλοδιδακτικὴ μέθοδο ἀλλὰ καὶ μαθήματα ὅπως  τὴν ἀνάγνωση, τὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ  γραμματεία, τὴν ἀριθμητικὴ, τὴν ἰχνογραφία, τὴν ἐκκλησιαστικὴ μουσική,  τὴν ἱερὰ ἱστορία, τὴν κατήχηση, τὴ γεωγραφία καὶ τὴ γυμναστική.  Ὁ Καποδίστριας ἐπισκεπτόταν πολὺ συχνὰ τὸ  Ὀρφανοτροφεῖο γιὰ νὰ ἔχει ἐπίγνωση τῆς κατάστασης καὶ τῶν ὅποιων προβλημάτων ἀνέκυπταν σὲ αὐτό. Ἐπιπλέον φρόντισε πολλὲς φορὲς καὶ γιὰ τὴν ἐπαγγελματικὴ-προοπτικὴ τῶν τροφίμων. Τοὺς ἔστελνε μὲ ἔξοδα τοῦ κράτους νὰ σπουδάσουν κάποια τέχνη π.χ. ἀπὸ τὶς ἐπιστολές του γνωρίζουμε ὅτι ἔστελνε τροφίμους γιὰ νὰ διδαχτοῦν τὴν τέχνη τῆς χρυσοχοϊκῆς, σιδηρουργικῆς,  ξυλουργικῆς κλπ.


Ευνάρδειο στην Αίγινα, δωρεά του Ευνάρδου
Πολύ συνοπτικά (δείτε και εδώ αναλυτικά) λοιπόν, ο Καποδίστριας ίδρυσε το δευτεροβάθμιο πρότυπο σχολείο στην Αίγινα το 1830, το Κεντρικό σχολείο στην Αίγινα επίσης, τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων στο Ναύπλιο, τη Γεωργική Σχολή της Τίρυνθας στο Ναύπλιο, το 1831 λειτουργούσαν 121 σχολεία με 9.247 μαθητές.

Από τη μία δηλαδή πρόσεχε και την ανάγκη για εκπαίδευση της ελίτ, αλλά και την ανάγκη για το λαό εκείνη τη δεδομένη στιγμή της επανάστασης.

Επίλογος 
Τον Καποδίστρια λοιπόν που μιλούσε με την ελίτ της Ευρώπης, δημιούργησε το φιλελληνισμό στην Ευρώπη, και τα παράτησε όλα να έρθει στους πειναλέους όπως είπε ο ίδιος προ-παππούδες μας να προσφέρει, τον δολοφονήσαμε με τις φατρίες. Απλά να μην αναρωτιόμαστε το γιατί ΔΕ γίναμε Ελβετία. Όλα είναι θέμα επιλογών και φυσικά εκπαίδευσης. Εκεί προτομή, εδώ στο Ναύπλιο βεβήλωσαν το άγαλμά του. Και δεν είναι το μόνο....
από την προτομή στην Ελβετία

Κλείνοντας, κάθε χώρα έχει άλλες ανάγκες, και όπως αναφέρει ο Μακρυγιάννης για τον διπλωμάτη Καποδίστρια:  

Και φυσικά ο ίδιος ο Μαυρομιχάλης που τον δολοφόνησε ομολόγησε αργότερα 


Γιατί απλά Αν ποτέ, τότε θα.

Σημειώσεις 
*Παιδεύει. Τραγική Ειρωνεία θα έλεγε κάποιος.
Βρήκα αυτά για την εκπαίδευση και τον Καποδίστρια αλλά θέλουν χρόνο αρκετό για διάβασμα. 

8.12.13

Της πατρίδας μου "το Brand"

Σ.σ.:Πιο πολλές φωτογραφίες παρά κείμενο, άρα δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας. 
Η ιδέα για το συγκεκριμένο πόστ ήταν από όταν είχα πάει στη Μάνη και είδα τη σημαία της και συνειδητοποίηση τη λέξη ΝΙΚΗ στην αρχή της πρότασης.

Πρόσφατα έπεσα πάνω στη σημαία της Κρήτης. Ούτε Νίκη, Ένωση.

ε και ξέροντας και το Ελευθερία ή Θάνατος στη σημαία της Φιλικής Εταιρείας,
λέω δε γίνεται θα γράψω κάτι να παπαρίσω ως συνήθως.

Ελευθερία, Ένωση ή Νίκη εναντίον Θανάτου; 

Σκέφτομαι αλλά μάλλον... ελάχιστη σημασία έχει πια.
(βασικά έψαξα να βρω και άλλες σημαίες από την Επανάσταση- διαβάστε και εδώ, εδώ, εδώ, εδώ)

Το βέβαιο είναι ότι σήμερα η αντίστοιχη σημαία είναι το μήλο της Apple. Δυστυχώς ή ευτυχώς τα έθνη-κράτη μας τέλειωσαν όπως τέλειωσαν οι ελληνικές πόλεις-κράτη με τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Σήμερα έχουμε κάτι αντίστοιχο. Ο αντίστοιχος χριστιανισμός δεν είναι ένα κίνημα αγάπης (τότε) αλλά κίνημα μίσους θα το έλεγα.. τέλος πάντων ας μείνουμε στο θέμα με τις σημαίες. Στη φωτό και άλλες επαναστατικές σημαίες σε διάφορα σχέδια:

Οι σημαίες ήταν πολύ δυνατά επικοινωνιακά ΠΟΛΕΜΙΚΑ σήματα. Πριν τα Brands όλα αυτά, όπως και πριν σινεμά της εποχής των προγόνων ήταν τα ομηρικά έπη και την εποχή της Επανάστασης του 1821 ήταν οι πίνακες ζωγραφικής. Όπως για το Ελευθερία Ή Θάνατος των Ψαρών
ήταν αυτός ο πίνακας του Ντελακρουά για την καταστροφή των Ψαρών το 1824 που βρίσκεται στο Λούβρο:
Οι Ψαριανοί "τήρησαν τις δεσμεύσεις" τους... και έτσι με κάτι τέτοια περιστατικά μας λυπήθηκαν οι ευρωπαίοι και μας έσωσαν από τους Οθωμανούς... λέμε τώρα.

Ένας επίσης πολύ δυνατός πίνακας για την εποχή- άσχετο ήταν η σχεδία της Μέδουσας του Ζερικώ για ένα τραγικό συμβάν το 1816 (δες λινκ),
ο πίνακας βρίσκεται επίσης στο Λούβρο, απέναντι από την Καταστροφή των Ψαρών. Φυσικά πιο γνωστός ο δεύτερος πίνακας στο ευρύ κοινό... Και δεν επεκτείνομαι άλλο στην ιστορία της σχεδίας.

Αφού πλέον δεν έχουμε έθνη και μόνο κάτι -τέλος πάντων- πιστεύουν στο έθνος ακόμα (προσωπικά πιστεύω στο Γένος) να δούμε πώς θα εκσυγχρονιστούμε. Και δεν εννοώ το Σημίτη και το ευρώ, ε;

Ποιος λοιπόν θα επέλεγε το θάνατο σήμερα για την ελευθερία του; 
Βαρύ το ερώτημα. Ποιος θα πέθαινε σήμερα για το κράτος/ χώρα/ έθνος/ γένος/ πατρίδα του; Ακόμα και όσοι κόπτονται αμφιβάλλω αν έδιναν και αυτό που φωνάζαμε στη θητεία "μέχρι τελευταίας ρανίδας του αίματός μου".... άντε καμιά αιμοδοσία για διήμερη τιμητική άδεια.

[Και με το Updated πρότυπο της σημαίας μας από τη σημαία της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών ποιος μας πιάνει! Να ξέρουμε και ποιος μας είχε αναλάβει μέχρι τον ΒΠΠ που μπήκαμε στο ΝΑΤΟ....

Δεν πιστεύω να πέθαινε κανείς για την apple, ε;]

15.11.13

Ομήρου Οδυσσέως Ιλιάδα;

Το ερώτημα 
Αφού έγραψα για την Οδύσσεια, είπα να περάσω και μία την Ιλιάδα. Η υπόθεση που μου γεννήθηκε (για αυτό και τη διάβασα βασικά) είναι ότι αν έγραψε ο Οδυσσέας την Οδύσσεια, ποιος θα έγραψε και την Ιλιάδα; μα φυσικά ο ίδιος. Ξεκίνησα την ανάγνωση λοιπόν από τη Μετάφραση του Καζαντζάκη- Κακριδή που τους πήρε 14 χρόνια (!!!). Εμένα ευτυχώς μου πήρε λίγα βράδια.

Η ειδική σχέση του Οδυσσέα με τους θεούς 
Ο Οδυσσέας κάνει από την αρχή αισθητή το ρόλο και την παρουσία του στη ραψωδία Α 311 όπου κυβερνά το καράβι που μεταφέρει τη Χρυσηίδα πίσω στον πατέρα της Χρύση, μετά το λοιμό που έριξε ο Απόλλωνας στους Αχαιούς να τους τιμωρήσει (Χρυση-ίδα).

[Μη ξεχνάμε ότι η Ιλιάδα αυτό διαπραγματεύται την οργή - μηνιν- του Αχιλλέα (ο Ἀχιλλεύς  «ἄχος» (αρσ.) (θλίψη, πόνος) και το «ἴλλω» (περιπλανιέμαι, τριγυρνώ) δηλαδή "αυτός που τριγυρίζει θλιμμένος". ή «ἄχος» και το «λεώς» (λαός), δηλαδή "αυτός που προκαλεί θλίψη ή και πόνο στο λαό", δηλαδή στους εχθρούς.) μετά από το περιστατικό που ο Αγαμέμνονας του πήρε την Βρισηίδα αφού έδωσε τη Χρυσηίδα πίσω. Γκομενοδουλειές και εγωισμοί η φάση δηλαδή.] 

Στη Β 169 αναφέρεται ότι η Αθηνά που κατεβαίνει από τον Όλυμπο με οδηγία της Ήρας να στείλει τους Αχαιούς στα καράβια, βρίσκει τον Οδυσσέα πρώτο στα καράβια. Η σχέση του με την Αθηνά  είναι φανερή και στην Ιλιάδα. Στη συνέχεια της Β αναφέρεται η επίθεση του στο Θερσίτη που αυθαδίαζε και στο τέλος τον δέρνει με το χρυσό ραβδί του (Β 244-265). Οι γύρω του γελούσαν που τον έδειρε και μπορούμε να πούμε ότι το ευχαριστήθηκαν.

Στον κατάλογο των πλοίων ο Οδυσσέας αναφέρεται με 12 πλοία, μεσαίο βασίλειο, με κόκκινο χρώμα.

Αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἦγε Κεφαλλῆνας μεγαθύμους, 
οἵ ῥ᾽ Ἰθάκην εἶχον καὶ Νήριτον εἰνοσίφυλλον 
καὶ Κροκύλει᾽ ἐνέμοντο καὶ Αἰγίλιπα τρηχεῖαν,
οἵ τε Ζάκυνθον ἔχον ἠδ᾽ οἳ Σάμον ἀμφενέμοντο,  
635 οἵ τ᾽ ἤπειρον ἔχον ἠδ᾽ ἀντιπέραι᾽ ἐνέμοντο· 
τῶν μὲν Ὀδυσσεὺς ἦρχε Διὶ μῆτιν ἀτάλαντος·
τῷ δ᾽ ἅμα νῆες ἕποντο δυώδεκα μιλτοπάρῃοι. 


και η μετάφραση 
 Ο Οδυσσέας πάλι οδηγούσε τους γενναίους Κεφαλλήνες, που είχαν την Ιθάκη και το πυκνόφυλλο Νήριτο, και ζούσαν στα Κροκύλεια και στην τραχιά Αιγίλιπα, και αυτούς που είχαν τη Ζάκυνθο και αυτούς που κατοικούσαν στη Σάμο, και αυτούς που είχαν τη στεριά και αυτούς που κατοικούσαν αντίπερα. Σ᾿ αυτούς αρχηγός ήταν ο Οδυσσέας ο ίσος με το Δία στη σύνεση, και μαζί μ᾿ αυτόν ακολουθούσαν δώδεκα καράβια με κοκκινοβαμμένα τα πλευρά τους.

Περιγραφή του ίδιου του Οδυσσέα 
Στη Γ 191 ο Οδυσσέας όπως τους βλέπει η Ελένη και ο Πρίαμος περιγράφεται ως κοντύτερος από τον Αγαμέμνονα αλλά και με πλάτες και στήθος, ενώ επιθεωρεί το στρατό. Ο φίλος του Πρίαμου Αντήνορας ακούγοντάς τη αναφέρει ότι ο Οδυσσέας και ο Μενέλαος είχαν μιλήσει σε μία σύναξη των Τρώων παλιότερα και ότι ο Οδυσσέας ήταν πιο αρχοντικός από το Μενέλαο. Αναφέρει ότι ο Μενέλαος ήταν μεν νεότερος από τον Οδυσσέα αλλά ότι αν και ο Οδυσσέας στεκόταν τελείως ακίνητος, και τον πέρναγες για χαζό, όταν μιλούσε τα λόγια του ήταν πυκνά σαν τις νιφάδες του χιονιού, τονίζοντας την ευφράδεια λόγου του, όπως φυσικά και στην Οδύσσεια. Η αναφορά κρατάει ως το στίχο 224.

Ο Οδυσσέας στη μάχη 
Στη Δ (335- 365) αναφέρεται ένα περιστατικό που ο Οδυσσέας δεν είχε μπει στη μάχη και του την είπε ο Αγαμέμνονας και ο Οδυσσέας του απάντησε και ο Αγαμέμνονας πήρε το λόγο του πίσω, δείχνοντας το σεβασμό, σε αντίθεση με τον Αχιλλέα, αφού ο Αγαμέμνονας δε σέβονταν και κανέναν ιδιαίτερα.
Στη Δ 490 περιγράφεται ότι σκοτώνεται ένας σύντροφος του Οδυσσέα ο Λευκός, με κονταριά στα
Ο Διομήδης και ο Γλαύκος
ανταλλάσσουν δώρα 
αχαμνά και ο Οδυσσέας σκοτώνει το νόθο γιο του Πρίαμου το Δημοκόοντα με το δικό του κοντάρι.
Η Ε είναι γενικά αφιερωμένη στο Διομήδη, έναν άνθρωπο που ο Οδυσσέας τα πήγαινε πολύ καλά και προστάτευε επίσης η θεά Αθηνά. Στο 670 ο Οδυσσέας σκοτώνει Λυκιώτες επειδή τσαντίστηκε που είδε νεκρό τον Τληπόλεμο από τον Σαρπηδόνα.
Στην Η έχουμε τη μονομαχία του Έκτορα με τον Αίαντα, όπου οι τοπ Αχαιοί (και ο Οδυσσέας εννοείται) προσφέρονται να μονομαχήσουν με τον Έκτορα και ρίχνουν κλήρο (ο Νέστορας) για το ποιος θα τον πολεμήσει και το κείμενο αφήνει να εννοηθεί ότι ήταν στημένο να κληρωθεί ο Αίαντας (Αἴας < αἰάζω (αναστενάζω, θρηνώ), "αυτός που θρηνεί"). Ισόπαλη η μονομαχία και αντάλλαξαν δώρα. 

Ο Οδυσσέας εκτελεί ειδικές αποστολές 
Εκτός από την αγορά των Τρώων και την αποστολή της Χρυσηίδας στον πατέρα της, ο Οδυσσέας είναι αυτό που λέμε στο μπάσκετ all around player. Κάνει τα πάντα. 
Στη Ι λοιπόν ο Οδυσσέας (169) πάει μαζί με τον Φοίνικα και τον Αίαντα αντιπρόσωποι στον Αχιλλέα να τον πείσουν να έρθει στη μάχη, μιας που στη Θ οι Αχαιοί τον ήπιαν με θέλημα το Δία που ικανοποιεί τη μήνι του Αχιλλέα (έστειλε τη μάνα του στο Δία αυτός). Στο 180 πάλι φαίνεται ο ειδικός ρόλος του Οδυσσέα αφού ο Νέστορας του γνέφει ιδιαιτέρως.

Κάτι άσχετο στην Ι: ο δάσκαλος του Αχιλλέα Φοίνικας αναφέρει στο 447 ότι έφυγε από την Ελλάδα - που σημαίνει τη Στερεά Ελλάδα. Στο 478 την αναφέρει πάλι ότι τη διασχίζει για να φτάσει στη Φθία (από την Ευρυτανία που τον είχε κάνει ο Πηλέας βασιλιά στους Δόλοπες? το διάβασα στη wikipedia αυτό). Στον 657 όταν έφυγαν αναφέρεται ότι ο Οδυσσέας προηγούνταν του Αίαντα που γύρισαν πίσω. Δε μιλούσαν μεταξύ τους; ποιος ξέρει.

Στην Κ ο Διομήδης και ο Οδυσσέας μπήκαν μέσα στην Τροία, αφού συζητούσαν οι Αχαιοί για δολιοφθορά στους Τρώες και ήθελε να πάει ο Διομήδης.

ἤθελε δ᾽ ὁ τλήμων Ὀδυσεὺς καταδῦναι ὅμιλον 
Τρώων· αἰεὶ γάρ οἱ ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἐτόλμα. 

δηλαδή (231-232) ψηνόταν ο άνθρωπος
και το 'θελε κι ο καρτερόψυχος κρυφά Οδυσσέας στ᾿ ασκέρι 
των Τρωών να μπει᾿ τι πάντα ορέγουνταν τον κίντυνο η καρδιά του.

Ο Διομήδης επέλεξε σύντροφο τον Οδυσσέα (πάλι τον ξεχωρίζει το έπος) και περιγράφεται και ο εξοπλισμός τους αναλυτικά αρκετά στη συνέχεια, και το κράνος του Οδυσσέα (261).

Οι Τρώες είχαν στείλει το Δόλωνα, που οι 2 τους τον αντιλήφθηκαν. Αφού κρύφτηκαν έπιασαν το Δόλωνα και στην ανάκριση
τὸν δ᾽ ἐπιμειδήσας προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς· Αχνογελώντας ο πολύτεχνος του απάντησε Οδυσσέας

Τώρα αν λέγαμε ότι κάποιος τον πήρε φωτογραφία; Εύκολα. 

Μενέλαος και Πάτροκλος
Άλλη μία λεπτομέρεια ότι ο Οδυσσέας έκρυψε τα πράγματα που πήραν από τον Δόλωνα (αφού τον αποκεφάλισε ο Διομήδης) σε κάτι αρμυρίκια (465). Για να κλέψουν τα άλογα του Ρήσου που τους υπέδειξε ο Δόλωνας, ο Οδυσσέας έστειλε τον Διομήδη μπροστά να σφάζει και αυτός τους τραβούσε από το πόδι να μην εμποδίζουν τα πτώματα τη φυγή τους. Ο Διομήδης έσφαξε 12 Θράκες και το βασιλιά τους... Περιγράφεται η υποδοχή τους αφού πήραν τα άλογα (540) και ότι πλύθηκαν στη θάλασσα (572) πριν κάνουν λουτρό. 

Στη Λ (5) περιγράφεται το μαύρο καράβι του Οδυσσέα, αυτό που αναφέρεται και στην Οδύσσεια, ότι ήταν στο κέντρο των καραβιών και από την μία άκρη ήταν του Αίαντα, από την άλλη του Αχιλλέα. Στο 140 αναφέρεται πάλι το όνομα του Οδυσσέα ότι ο Τρώας Αντίμαχος ήθελε να τους σκοτώσουν με το Μενέλαο όταν μπήκαν στην πόλη της Τροίας- αυτό που αναφέρεται στη Γ από τον Αντήνορα δηλαδή. Στο 335 ο Οδυσσέα σκοτώνει Τρώες. Γενικά η Λ αναφέρεται και στον Αγαμέμνονα. Στο 400 ο Οδυσσέας μένει μόνος του μετά τον τραυματισμό του Διομήδη και απευθύνεται στον εαυτό του:

ὀχθήσας δ᾽ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν· 
ὤ μοι ἐγὼ τί πάθω; μέγα μὲν κακὸν αἴ κε φέβωμαι 
πληθὺν ταρβήσας· τὸ δὲ ῥίγιον αἴ κεν ἁλώω 
μοῦνος· τοὺς δ᾽ ἄλλους Δαναοὺς ἐφόβησε 
Κρονίων. 
ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός; 
οἶδα γὰρ ὅττι κακοὶ μὲν ἀποίχονται πολέμοιο, 
ὃς δέ κ᾽ ἀριστεύῃσι μάχῃ ἔνι τὸν δὲ μάλα χρεὼ

Βαρυγκομώντας τότε μίλησε στην πέρφανη καρδιά του: 
«Τι θα γενώ; Κακό είναι, αλίμονο, μεγάλο, φοβισμένος 
να φύγω ομπρός τους, μα χειρότερο να σκοτωθώ εδώ πέρα 
μονάχος. Οι άλλοι Αργίτες σκόρπισαν από του Δία το χέρι. 
Όμως γιατί η καρδιά μου κάθεται και τ᾿ αναδεύει ετούτα; 
Το ξέρω, μοναχά οι λιγόκαρδοι ξεκόβουν απ᾿ τη μάχη' 
μα όποιου το λέει η καρδιά, στον πόλεμο πρεπό 'ναι να κρατήσει 
αδείλιαστος᾿ μπορεί και σκότωσε, μπορεί και τον σκότωσαν.» 

Ο Αίας μεταφέρει το σώμα του Αχιλλέα 
Τα χρειάστηκε που λέμε. Αφού σκοτώνει 6 ακόμα Τρώες που τον περικύκλωσαν έφαγε μια κονταριά στα πλευρά και τραυματίστηκε. Αφού σκότωσε αυτόν που τον πλήγωσε, έβγαλε το κοντάρι που τον πλήγωσε και προφανώς δε μπορούσε να κινηθεί. Φώναξε τρεις φορές και όσο πάλευε να σωθεί ήρθε ο Αίαντας και σκόρπισαν οι Τρώες. Ο Μενέλαος τον πήγε έως το αμάξι του (485) και τον έσωσε έτσι. Στη συνέχεια αναφέρεται ο χαμός που κάνει ο Αίαντας.
Στο υπόλοιπο της Ιλιάδας έως τους αγώνες για τον Πάτροκλο, ο Οδυσσέας αναφέρεται τραυματίας.
Η αυτοκτονία του Αίαντα 

Στη Ψ τέλος ο Οδυσσέας αγωνίζεται με τον Αίαντα στην πάλι και στο τρέξιμο. Γενικότερα η σχέση τους είναι λίγο περίεργη, κάτι που ξέρουμε εκτός των επών, ότι τσακώθηκαν για τα άρματα του Αχιλλέα και ο Αίαντας αυτοκτόνησε.

Συμπέρασμα 
Μέσα στην Ιλιάδα η προσωπικότητα του Οδυσσέα παρουσιάζεται πλήρης, και εάν σκεφτούμε ότι υπάρχει και η Οδύσσεια όπως και ότι υπήρχε η επικοινωνία του Οδυσσέα με το Μενέλαο, τον Νέστορα και άλλους πρωταγωνιστές, το να πεις ότι μάζεψε τις πληροφορίες και τις εμπλούτισε με μύθους δεν είναι και πολύ απίθανο. Ίσως να είναι και αυτονόητο.
Είναι ένας βασιλιάς, πολεμιστής, άνθρωπος, πανέξυπνος και παμπόνηρος. Δεν είναι αρχηγός λόγω Αγαμέμνονα και Αχιλλέα και δεν έβαλε την Ιλιάδα γύρω από τον ίδιο αλλά από την οργή του Αχιλλέα, δείχνοντας το χαρακτήρα όλων των συμπολεμιστών του, αποδεικνύοντας ότι όντως ήταν αυτά που πιστεύονται για αυτόν. 

6.11.13

Οδυσσέως Οδύσσεια

Οδύσσεια. Ομήρου.
Ξέρουμε ότι είναι το πρώτο - αρχαιότερο ευρωπαϊκό λογοτεχνικό έργο, έπος, μαζί με την Ιλιάδα θεωρείται ότι γράφτηκε από τον Όμηρο. Άγνωστο το πότε, κάποιοι λένε τον 7ο αιώνα, παλιότερα προφανώς, για πολλούς λόγους.

Μερικά σημεία που χρήζουν αναφοράς (διαβάστε και εδώ ένα ωραίο ποστ)

Τι σημαίνει το όνομα Οδυσσεύς; και ποια η σημασία των ονομάτων στους αρχαίους; 
Το όνομα του Οδυσσέα δόθηκε από τον παππού του τον Αυτόλυκο (από τους πιο πονηρούς ανθρώπους της αρχαιότητας) και αναφέρεται στη ραψωδία τ,  ο οποίος Αυτόλυκος επειδή περιπλανήθηκε, ταλαιπωρήθηκε και μισήθηκε στη ζωή του, ονόμασε τον γιο της κόρης του Αντίκλειας με το ρήμα  οδύσσομαι, που σημαίνει ακριβώς αυτό, ότι ταλαιπωρήθηκε.

Επίσης άλλα ονόματα της Οδύσσειας που αναφέρονται με την κατάληξη -ίδης είναι Ορέστης Αγαμεμνονίδης, Δίας Κρονίδης, Αλιθέρσης Νεστορίδης, Νέστορας Νηλειάδης... Πόντιοι; όχι απλά το πατρώνυμο ήταν το επώνυμο των Ομηρικών προσώπων, όπως ακριβώς σήμερα τα ποντιακά ονόματα.
Λευκάδα- Ιθάκη κατά τον Doerpfeld

Γιατί όλοι μιλάνε για την Ομηρική γλώσσα; 
Αυτό που έχουμε έως σήμερα ως Νεο-Έλληνες συνδετικό με τους αρχαίους είναι η γλώσσα: Ηελοιος, - Helios για τους Άγγλους, νόστιμον ήμαρ η μέρα του γυρισμού, νόστιμο δηλαδή κυριολεκτικά είναι αυτό που σου θυμίζει την πατρίδα όπως και ωραίο είναι αυτό που είναι στην ώρα του. Επίσης λώπη και λωποδύτης,  φάος για το φως και αναρίθμητα άλλα παραδείγματα που μας δίνει το αρχαίο κείμενο δίνουν τη συνέχεια της γλώσσας μας για 3000 και περισσότερα χρόνια. Βέβαια με τα μήλα στην Οδύσσεια εννοούν τα πρόβατα. Να μην υποτιμούμε και το όνομα του Μέντορα με το αγγλικό mentor, τον γηραιότερο και σοφό σύμβουλο. Εντυπωσιακό πραγματικά.

Που είναι η Ομηρική Ιθάκη; στη Λευκάδα. Γιατί; 
O τάφος του Ντέρπφελντ στο Νυδρί 
Ένας διάσημος Γερμανός που αγνοούμε, ο Ντέρπφελντ, εκτός του ότι ανέσκαψε Ολυμπία, Τροία, Αθήνα, κτλ, έγραψε ένα βιβλίο για την Ομηρική Ιθάκη,
τη Λευκάδα δηλαδή. Ο τάφος του Ντέρπφελντ είναι σήμερα στο Νυδρί της Λευκάδας. Η θεωρία (που υποστηρίζει και ο ίδιος) ότι η Ιθάκη είναι η Λευκάδα έχει πολλά βάσιμα επιχειρήματα τα οποία είναι:

  1. -η Ιθάκη αναφέρεται ως αμφιάλω- ξηρά που βρίσκεται ανάμεσα από θάλασσες. Η Λευκάδα είναι συνδεδεμένη με την Ακαρνανία και έχει πρόσβαση και από τη ξηρά.
  2. για πολλούς ταξιδιώτες αναφέρεται ότι έφτασαν στην Ιθάκη χωρίς πλοίο, υπονοώντας ότι φτάνεις και πεζή.
  3. Η Πηνελόπη ήταν κόρη του Ικάριου, ισχυρού βασιλιά της συνδεδεμένης με την Λευκάδα-Ιθάκη με ξηρά Ακαρνανίας, που νυμφεύθηκε ο Οδυσσέας ως γείτονας βασιλιάς σε ένα βασίλειο 4 νησιών και το κέντρο ήταν στην Ιθάκη.
  4. γενικά αναφέρεται ως μεγάλο μέρος με κοπάδια, λίγο δύσκολο για μικρό νησί. Επίσης δεν ταυτίζονται τόσο οι ομηρικές τοποθεσίες όπως πχ το χοιροστάσιο του Εύμαιου με τη σημερινή Ιθάκη αλλά με τη νότια Λευκάδα, όπως και πχ με το πλοίο που προσπάθησαν οι μνηστήρες να σκοτώσουν τον Τηλέμαχο όταν γύρναγε από το Νέστορα παραφύλαγε σε ένα νησάκι κάτω από τη Λευκάδα, το σημερινό Αρκούδι, όχι κάτω από την Ιθάκη.
    Το νησί Αρκούδι
Από τη Wikipedia
Σύμφωνα με την θεωρία του Δαίρπφελντ είναι το ακριβές αντίγραφο της Ομηρικής Αστερίδας. 
1) Είναι το μοναδικό νησί στην περιοχή, που έχει δύο αμφίδυμα λιμάνια όμοια δεξιόστροφα, το ένα βορειοανατολικά και το άλλο ανατολικά αλλά νοτιότερα («λιμένες δ΄ ένι ναύλοχοι αυτή αμφίδυμοι» και μάλιστα που άνετα κρύβουν ένα πλοίο 
2) Έχει ζωτικό χώρο που χωράει έναν οικισμό όπως τις Αλαλκομενές, όπως μαρτυρεί ο Απολλόδωρος στο διάμεσο των 2 λιμανιών 
3)Έχει ανεμοδαρμένα ύψη για το ημερήσιο καραούλι και 
4)Βρίσκεται νοτιότερα της Λευκάδας - Ιθάκης, όπως το προσδιορίζει ο Όμηρος («πρίν πατρίδα γαίαν οικέσθαι») ακριβώς στην πορεία του ερχομού από την Πύλο.

Επίσης ο Στράβων στα Γεωγραφικά αναφέρει ότι η Λευκάδα ήταν ενωμένη με την Ακαρνανία και τον ισθμό τον έσκαψαν οι Κορίνθιοι. 

Ο Όμηρος υπήρξε; ήταν ναύτης; ποιητής; ήταν πολλοί; είχε πάει στην Ιθάκη; στην Τροία; πώς τα ήξερε όλα αυτά; γιατί δε ξέρουμε από που είναι;;;; 

Θα μεροληπτήσω υποστηρίζοντας την άποψη διαφόρων ότι ο Οδυσσέας έγραψε την Οδύσσεια (δε ξέρω και για την Ιλιάδα, αλλά ποιος άλλος;). Γιατί. Ο ένας λόγος είναι πρακτικός, ο άλλος είναι τελικός, σχετίζεται με το σκοπό τους, ο τρίτος είναι γλωσσολογικός- ιστορικός για τον "Όμηρο".

Ο πρακτικός λόγος είναι ότι τόσες λεπτομέρειες που αναφέρονται θα πρέπει κάποιος να τις ήξερε αφού τις έβλεπε ή ζούσε ο ίδιος. Δε λέμε μόνο για πράγματα που μπορείς να ρωτήσεις πχ πώς ήταν τα παλάτια της Πύλου και της Σπάρτης που πήγε ο Τηλέμαχος (περιγράφονται με ακρίβεια) αλλά και το ότι αναφέρεται ότι η Πηνελόπη για να βγάλει το τόξο του να το δώσει για τον άθλο πριν τη μνηστηροφονία πάτησε πάνω σε μία σανίδα για να φτάσει το κουτί με το τόξο. Γενικά λέει λεπτομέρειες που μόνο αν ήσουν ο ίδιος ο Οδυσσέας θα τις γνώριζες (αν υπήρξε ο Οδυσσέας πάντα). Και φυσικά θα μπορούσε να συγκεντρώσει στοιχεία από όσους έζησαν και μετά τον πόλεμο (για το αν ο Τρωικός πόλεμος είναι ιστορικό γεγονός ε δεδομένου της ανακάλυψης της Τροίας ε το δεχόμαστε).
Το νησί Αρκούδι στο χάρτη του Ντέρπλφελντ

Ο δεύτερος είναι ότι ο στόχος είναι η υστεροφημία του βασιλιά- ήρωα Οδυσσέα. Τι πιο απλό για έναν βασιλιά που επέστρεψε τελικά από την Τροία (που βρήκε ο Σλήμαν) να κάτσει να διηγηθεί και να γράψει τα όσα έζησε για να θυμούνται οι επόμενοι και να τραγουδάνε τις ιστορίες του. Τα δημοτικά μας τραγούδια το ίδιο δεν είναι; με μερικές υπερβολές πάντα;

Ο γλωσσολογικός είναι ότι για την καταγωγή του Ομήρου λέει ερίζουν 8 πόλεις. Μα δε ξέρουμε τίποτα για αυτόν. Τυφλός λέει. Η λέξη Όμηρος προέρχεται από το ομός (=όμοιος) και το αραρίσκω (=ταιριάζω) - ομηρέω αόριστος ωμήρησε όπως αναφέρεται στην π 468, έλα μαζί μου, συμβάδισε λέει ο χοιροβοσκός Εύμαιος.
Σήμερα τη λέξη όμηρος τη χρησιμοποιούμε και για τον αυτόπτη μάρτυρα ουσιαστικά... αυτόν που συμβαδίζει ελεύθερα μεταφρασμένο. Ο Όμηρος είναι πιο πιθανό (κατ'εμέ) να χρησιμοποιήθηκε ως Οδύσσεια του αυτόπτη- και Ιλιάδα του αυτόπτη. Μη ξεχνάμε ότι ήταν και στα δύο, με πρωταγωνιστικό ρόλο και στα δύο. Γιατί λοιπόν να μην τα "έγραψε" ο ίδιος ο Οδυσσέας; Παμπόνηρος ήταν να κάνει και αυτό.

Οι προορισμοί του Όμηρου υπήρχαν; Οι πληροφορίες γενικά της Οδύσσειας ισχύουν; 
Γενικότερα αναφέρονται πολλές ναυτικές γνώσεις του Οδυσσέας, συγκεκριμένες γεωγραφικές πληροφορίες που συνδέονται και με το παραπάνω ερώτημα (πχ το παλάτι του Οδυσσέα ήταν δίπλα στη θάλασσα αφού ο Τηλέμαχος περπατούσε εύκολα εκεί) αλλά και αστρολογικές (πχ που να είχε τα αστέρια στην επιστροφή του, μπορείτε να διαβάσετε και αυτό), όπως και κατασκευαστικές λεπτομέρειες που ειδικός θα τις γνώριζε- ο Οδυσσέας εν προκειμένω. Ίσως και να τις γνώριζε, ειδικά αν τα έγραψε ο ίδιος.
Οι προορισμοί θα θεωρούνταν μύθοι εάν δεν υπήρχε ο πλούσιος και μανιακός Σλήμαν. Έτσι εντοπίστηκε η Τροία στο λόφο Χισαρλίκ, οι Μυκήνες, όπως επίσης και η Πύλος.
Τώρα για τις Σειρήνες και τα υπόλοιπα μυθολογικά, πολλοί λένε ότι αφορούν το ταξίδι της ψυχής με πιο σημαντικό την επίσκεψη του στον Άδη... άλλο θέμα αυτό. Ποιος άλλος πήγε εκεί; μα φυσικά ο Χριστός, ο Ηρακλής και ο Ορφέας. Μεγάλη κουβέντα.

Ποιος κατέγραψε τα έπη και πότε χρονολογούνται; 
ti-ri-po-de ή τρίποδας στη Γραμμική ΄Β 
Ο Πεισίστρατος στην Αθήνα έκανε συστηματική καταγραφή τους. Τα έπη έχουν διάφορες ελληνικές διαλέκτους αλλά και λέξεις της Γραμμικής ΄Β, όπως ο τρίπους- τρίποδο. Ήταν προφορικά σαν τα δημοτικά τραγούδια, επισήμως χρονολογούνται τον 7ο αιώνα, αλλά μάλλον είναι αρκετά παλιότερα, η Γραμμική ΄Β τοποθετείται (η χρήση της) στο 1300 π.Χ. και ο Τρωικός Πόλεμος περίπου το 1100 π.Χ.
Γενικότερα έγιναν πολλές αλλαγές με αυτό που λέμε σήμερα Κάθοδο των Δωριέων (1100-900 πΧ) που συνδέεται και με τους μύθους της Ολυμπίας ή τους Σκοτεινούς Αιώνες αργότερα και χάθηκε γνώση.

Αφού γύρισε ο Οδυσσέας, που πέθανε τελικά; 
Στο χρησμό που πήρε, αναφέρεται στη χώρα που δε θα ξέρουν το αλάτι και θα τον έβλεπαν με κουπί και θα τον ρωτούσαν που το πας το φτυάρι. Που; εκείνος μόνο θα ξέρει.

Πέτυχε το σκοπό του το έργο; 
Στην αρχαιότητα σίγουρα τα έπη θα ήταν το σινεμά της εποχής... Αν δεις την επιρροή που έχει στην τέχνη...μάλλον ως έργο πέτυχαν το σκοπό τους. Εντυπωσιακό είναι που αναφέρονται πολλά στοιχεία από την επίσκεψή του στον Άδη όπως ότι είδε το Μίνωα, μίλησε με τον Ηρακλή, εκτός από τον Αγαμέμνονα και τον Αχιλλέα... Η υστεροφημία των ηρώων επετεύχθη 100%.

Εδώ και το πόστ για το αν και η Ιλιάδα είναι φτιαγμένη από πρωτοβουλία του Οδυσσέα. 

23.10.13

Πόντιοι και Ελλάδα 1916-σήμερα

Εισαγωγή 

Μετά τους Βαλκανικούς βρισκόμαστε στον Πρώτο Παγκόσμιο, κατά τη διάρκεια του οποίου έγινε η ουσιαστική η διάλυση της Τουρκίας με τη Συνθήκη των Σεβρών
χάρτης της συνθήκης των Σεβρών
(με την οποία ουσιαστικά οι Βρετανοί απέκτησαν τον έλεγχο των γερμανικών επιχειρήσεων έως τότε στην περιοχή), όπου σε εμάς έδωσαν την Ανατολική Θράκη και τη Σμύρνη και με την οποία οι Μεγάλες Δυνάμεις (φοβερή έκφραση) διαίρεσαν την Τουρκία. Και αν δεν υπήρχε ο Κεμάλ ίσως να μην υπήρχε και Τουρκία.
Μετά από τη Συνθήκη των Σεβρών ο Βενιζέλος έχασε τις εκλογές και οι ανίκανοι διάδοχοι με την προώθησή τους πέραν της γραμμής Σμύρνης, φτάσαμε στην Καταστροφή της Σμύρνης το 1922. Αλλά θα αναφερθώ στην ακριβώς ενδιάμεση περίοδο και στους Έλληνες που έχασαν τις πατρίδες τους, τους Πόντιους.

Πόντος 1916 
τα στατιστικά των πληθυσμών στην
 Τουρκία το 1914,
με ελληνικό πληθυσμό 1,8 εκ
Τον Απρίλη του 1916 ο ρωσικός στρατός μπαίνει στην Τραπεζούντα, στο πλαίσιο της ρωσικής Εκστρατείας του Καυκάσου, τον οποίο οι Έλληνες υποδέχονται ως απελευθερωτή, νικώντας τον τουρκικό στρατό και απωθώντας (οι Ρώσοι) όλο το μουσουλμανικό στοιχείο από την πόλη. Η Τραπεζούντα, στο δρόμο του μεταξιού, πλούσια πόλη. Οι ρώσοι παρέμειναν ΕΩΣ το 1917, με την Επανάσταση των Μπολσεβίκων, όπου ο ρωσικός στρατός αποσύρθηκε για να λάβει μέρος στον εμφύλιο στη Ρωσία.

Η δημοκρατία του Πόντου 
χάρτης της μετακίνησης
πληθυσμών έως το 1925
Από το 1917 έως το 1923 που οι Πόντιοι έφυγαν για την Ελλάδα, το 1917 ανακηρύχθηκε η Δημοκρατία του Πόντου από το Χρύσανθο (μετέπειτα αρχιεπίσκοπο το 1938, αρνούμενο να συνεργαστεί με τους Γερμανούς και την κυβέρνηση Τσολάκογλου), σε συνεργασία και με τους Αρμένιους. Το 1919 στο Παρίσι ο Χρύσανθος πρότεινε τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους στο Παρίσι, αλλά κανείς δεν το υποστήριξε, ούτε στην Ελλάδα και πολύ λογικό καθώς κανείς δεν ήθελε δυνατή Ελλάδα.

Από τη στιγμή που έφυγαν οι Ρώσοι από την περιοχή του Πόντου και του Καυκάσου, οι Τούρκοι έως τη συμφωνία της ανταλλαγής πληθυσμών ξεκίνησαν τον πόλεμο εναντίον των ελληνικών- ορθόδοξων πληθυσμών (λογικό) και έτσι σχηματίστηκε το αντάρτικο του Πόντου, αντίσταση που κράτησε ως το 1923.
 Έως σήμερα παρέμεινε ελάχιστος πληθυσμός εκεί . Διαφωτιστικό το βίντεο των Φακέλων του Παπαχελά.


και σχετική ομιλία του ιστορικού Βλάση Αγτζίδη και ένα βιβλίο του εδώ 

Ο Στάλιν και οι διώξεις εναντίον των Ελλήνων (1937-1951) 
Αρχικά το 1937-38 οι ελληνικοί πληθυσμοί διώχτηκαν από τη Μαριούπολη και την Κριμαία (σημερινή Ουκρανία). Τις διώξεις σταμάτησε ο ΒΠ πόλεμος. Το 1942 πάλι διώχτηκαν στη Σιβηρία. Μετά το 1948, το 1949 εκτοπίστηκαν 17.000 Έλληνες της Γεωργίας και 41.000 συνολικά από τη Μαύρη Θάλασσα στο Καζακστάν και του Ουζμπεκιστάν. Πίνακα με τους πληθυσμούς έχει η wikipedia, οι ελληνικοί πληθυσμοί από τον Καύκασο εκδιώχτηκαν και από τους Ρώσους και από τους Τούρκους.

Εκτός Πόντου 
Οι Έλληνες της Τραπεζούντας που ήρθαν Ελλάδα και οι Έλληνες που παρέμειναν μακριά από την πατρίδα, όπως στην Τσάλκα της Γεωργίας, στο Βατούμι, το Σοχούμι, στο Καζακστάν και στο Ουζμπεκιστάν, στην Μαριούπολη της Ουκρανίας και αλλού. Μύθοι, από τους Αργοναύτες, το κρασί (το γεωργιανό κρασί (η λέξη κρασί είναι μεταγενέστερη) βίνουμ- οίνος- wine- ) ο πολιτισμός, είναι στοιχεία που συνδέουν τους Έλληνες με τη Μεσόγειο και τον Καύκασο, εξάλλου πάντα αυτό ήταν η ελληνική γη, το πέρασμα των πολιτισμών.

Ποιοι είναι οι Έλληνες του Πόντου και του Καυκάσου σήμερα
Συνδετικό σημείο η γλώσσα. Rumca η διάλεκτος όπως επιβιώνει σήμερα και το όνομά των κοινοτήτων Ουρούμ- από το Ρωμιοί- μιλώντας την τουρκική αλλά παραμένοντας χριστιανοί ορθόδοξοι. Να μην αναφερθώ στους χορούς των ποντίων που διατήρησαν τόσα χρόνια, και με τούρκικα ονόματα ακόμα.
Στην Ελλάδα δυστυχώς τους λέμε Ρωσοπόντιους κακώς, άλλοι Καυκάσιους.. μπέρδεμα. Ένα πολύ εδώ. Η ουσία είναι ότι όλοι αυτοί είναι απόγονοι ελληνικών πληθυσμών, μελών κοινοτήτων εκτός Ελλάδος. Και πόσοι άλλοι υπάρχουν που δεν τους γνωρίζουμε, όπως τους Τουρκοκρητικούς, τους Έλληνες της Κρήτης δηλαδή που έγιναν μουσουλμάνοι και αντηλλάχθησαν και αυτοί το 1923.
χάρτης τουρκικών χορών: ζειμπέκικο,
τσιφτετέλι, καρσιλαμάς, χαλάι, χορόν... δε λέω το κότσαρι
καλό άρθρο

Οι πόντιοι που ήρθαν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα από την πρώην Σοβιετική Ένωση υπολογίζονται γύρω στις 150.000 και εξακολουθούν να έρχονται με ρυθμούς όμως πολύ πιο αργούς πλέον. Γύρω στις 22.000 απ' αυτούς φιλοξενήθηκαν στα κέντρα υποδοχής. Το πρόγραμμα χρηματοδότησης αυτών των κέντρων έχει πλέον σταματήσει και όλα τα κέντρα έχουν κλείσει.


Επίλογος

Αν δεν ήταν ο ποντιακός πληθυσμός, ειδικά στη βόρεια Ελλάδα δε θα υπήρχε τόσο έντονο το ελληνικό στοιχείο που υπάρχει σήμερα. Και φυσικά αυτοί οι πληθυσμοί που ήρθαν από την Ασία στην Ελλάδα ήταν κοσμοπολίτες και όχι τόσο κλειστοί και εσωστρεφείς όσοι οι ελληνικοί πληθυσμοί που ζούσαν έως τότε στην Ελλάδα. 
Επίσης είναι ολοφάνερο πόσο κοντά ήταν οι Έλληνες και οι Τούρκοι 100 χρόνια πριν και πόσο κράτη όπως η Γερμανία και η Βρετανία (φανερά τουλάχιστον) τους χρησιμοποίησαν για δικούς τους στόχους, οικονομικούς. 

Η ουσία είναι ότι οι Πόντιοι σήμερα είναι η πιο οργανωμένη κοινωνία μέσα στην Ελληνική κοινωνία, με τις διχόνοιες της και αυτή βέβαια, κρατάει όλα τα έθιμα και τις παραδόσεις της, και ΚΥΡΙΩΣ ελέγχει όλη την τουριστική αγορά από τη Ρωσία προς την Ελλάδα. 
Τους χρωστάμε κάτι;