Ο Αλή Πασάς και ο ρόλος του στη δημιουργία του Ελληνικού Κράτους

Όλοι έχουμε ακούσει και διαβάσει για τον Αλή Πασά και τα Γιάννενα, τους πολέμους με τους Σουλιώτες, την ερωμένη του γιου του Κυρά Φροσύνη που έπνιξε στη λίμνη... ίσως και την Κυρά -Βασιλική... αλλά πόσοι ξέρουμε το ρόλο που έπαιξε ο ηγέτης αυτός στη δημιουργία του Ελληνικού Βασιλείου; (Σε προηγούμενο ποστ είχα γράψει για τον Μοχάμεντ Άλι της Αιγύπτου αλλά όχι για τον Αλή Πασά)

Για να μη χαθούμε (εύκολο) το κείμενο χωρίζεται σε τρία τμήματα: Εξωτερικό περιβάλλον (Μεγάλες Δυνάμεις), Εσωτερικό (Οθωμανική Αυτοκρατορία -ελληνική επανάσταση) και φυσικά οι Άνθρωποι που ενεπλάκησαν στον Αγώνα (και οι σχέσεις όλων των παραπάνω με τον Αλή Πασά για το πως συνδέονται με την δημιουργία του Ελληνικού Κράτους). 

Εισαγωγή: Ο Αλή στα Ιωάννινα 

Στα 1787, ο Αλή -ο Τεπελενλής, γίνεται μουτεσαρίφης των Ιωαννίνων, και για να εδραιώσει την θέση του, μετά την θεαματική άνοδό του απέναντι στους ισχυρούς αντιπάλους του -μπέηδες της Αλβανίας, φορά το προσωπείο του προστάτη των υποδούλων και συντελεί στην ιστορική αναβίωση της μνήμης του Κοσμά του Αιτωλού, ώστε να αποκτήσει λαϊκά ερείσματα, με τελικό σκοπό την αυτονόμησή του από την Πύλη. Υποτάσσει τη Στερεά Ελλάδα και την Πελοπόννησο, κτίζει ανάκτορα, ιδρύει στρατιωτική σχολή με Γάλλους καθηγητές, στην οποία έμελλε να φοιτήσουν οι επισημότεροι οπλαρχηγοί της ελληνικής Επανάστασης και ευνοεί την ανάπτυξη των εμπορευματικών σχέσεων.

Στην ακμή του η εξουσία του έφτανε έως την Πελοπόννησο, τη Μακεδονία, την Εύβοια και τη Στερεά. 

Εξωτερικό Περιβάλλον: Ο Αλή Πασάς και οι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής

Ο Αλή Πασάς είχε αλληλογραφία με τον Ναπολέοντα, τον Αυστριακό καγκελάριο Μέτερνιχ (της Ιερής Συμμαχίας που ήταν αντίθετος με τις εθνοτικές εξεγέρσεις) και καλές σχέσεις με τους Άγγλους. Προσπαθούσε να δημιουργήσει καλό όνομα στη Δύση, υποδεχόμενος στο παλάτι του κάθε Ευρωπαίο περιηγητή που περνούσε από την επικράτειά του. Καταλάβαινε το ρόλο των ευρωπαϊκών σαλονιών στη διαμόρφωση της διεθνούς πολιτικής. Το 1804 είχε άγγλο διπλωμάτη στα Ιωάννινα, το 1805 τον Γάλλο (μελλοντικό Φιλέλληνα) Πούκενβιλ και το 1810 επίσημο Άγγλο πρεσβευτή. Επίσης είχε ζητήσει από τον Μέτερνιχ σχέδιο συντάγματος. Αυτή η ανεξάρτητη διπλωματία υποχρεώνει την Πύλη να στραφεί εναντίον του το 1820, αφού κατάλαβε την πρόθεση του Αλή για ανεξαρτητοποίηση. 

Εσωτερικό Περιβάλλον: Ο Αλή Πασάς και η Οθωμανική Πύλη 

Ο Αλή Πασάς λόγω των ικανοτήτων του αλλά και της επιρροής του σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο ως Πασάς αποτέλεσε τελικά άμεση απειλή για την Υψηλή Πύλη (Σουλτάνο) και έτσι στάλθηκαν εναντίον του (1820-1822) στρατιές που απασχόλησαν τους Τούρκους από την εξέγερση των Ελλήνων στην έναρξή της Επανάστασης (1821). Συγκεκριμένα, ο Χουρσίτ Πασάς εκστράτευσε από την Τριπολιτσά (Τρίπολη) στις 24/12/1820 αφήνοντας την Πελοπόννησο αφύλακτη, όπου 6 μήνες μετά εκδηλώθηκε η επανάσταση. Να σημειωθεί εδώ ότι η Πύλη ενημερώθηκε από τους Άγγλους για την επερχόμενη επανάσταση στο Μοριά και προέβη στα αντίποινα. Στη Στερεά Ελλάδα την επανάσταση κήρυξε ο Αθανάσιος Διάκος τον Μάρτιο του 1821. Συνεπώς στην ΕΝΑΡΞΗ της (1821-22) η Επανάσταση ωφελήθηκε ουσιαστικά από τον Αλή Πασά αφού όγκος του τουρκικού στρατού απασχολούνταν στα Γιάννενα.

Ο Αλή Πασάς και οι πρωταγωνιστές του 1821

Στη στρατιωτική σχολή του Αλή διδάχτηκαν οι εξής: ο Ανδρούτσος, ο Αθανάσιος Διάκος, ο Μάρκος Μπότσαρης, ο Γρίβας, ο Λάμπρος Βέικος, ο Πανουργιάς, ο Γεώργιος Bαρνακιώτης. Επίσης άλλοι σπούδασαν στις περίφημες σχολές των Ιωαννίνων με την βοήθειά του (Σαλώνων Ησαΐας). Στην αυλή του επίσης ήταν και ο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Η σχέση του Αλή ΚΑΙ με τους κύριους στρατιωτικούς αρχηγούς της ελληνικής επανάστασης είναι φανερή. 

Συμπερασματικά λοιπόν, κυρίαρχος στη θέση του για 33 χρόνια (ο μακροβιότερος πασάς) εκτός του ότι έμαθε τους Έλληνες αρματολούς να πολεμάνε, οι εξωτερικές σχέσεις του Αλή έδωσαν στις Μεγάλες Δυνάμεις την δυνατότητα να καταλάβουν την εξασθένιση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η ταυτόχρονη έναρξη της επανάστασης με το ευρωπαικό κίνημα φιλελληνισμού, με τον Πούκενβιλ ή τον Λόρδο Βύρωνα. Παράλληλα απασχόλησε στρατεύματα τα δύο πρώτα και πολύ σημαντικά έτη της επανάστασης. Στη συνέχεια οι Έλληνες πιστοί στην παράδοση άρχισαν τους εμφυλίους, άλλο θέμα αυτό. 

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι οι Φιλικοί, στο συνθηματικό γλωσσάρι τους τον έλεγαν «Ο Πενθερός». 

Επίλογος: Τα αγαπημένα πρόσωπα του Αλή Πασά: Η Κυρά Βασιλική και ο έμπιστός του μετά το θάνατο του Αλή (1822) 

Βασιλική Κονταξή 

Τον Ιανουάριο του 1822, μετά τη δολοφονία του Αλή, συνελήφθη και μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου απελευθερώθηκε με τη μεσολάβηση του Πατριάρχη Άνθιμου του Γ΄ και παρέμεινε στο Πατριαρχείο για έξι χρόνια.

Μετά την ήττα του στόλου Τούρκων και Αιγυπτίων στη ναυμαχία του Ναυαρίνου η Υψηλή Πύλη πήρε αυστηρά μέτρα και συνέλαβε την Κυρα-Βασιλική και όλους τους άλλους που είχαν μεταφερθεί μαζί της στην Κωνσταντινούπολη και τους εξόρισε στην Προύσα ως υπόπτους, αλλά τον Οκτώβριο του 1829 της δόθηκε η άδεια να επιστρέψει στην Ελλάδα, όπου παρέμεινε για λίγο (1830) στο ιδιόκτητο κτήμα της, στο χωριό Βοϊβόντα (σημερινή Βασιλική του Δήμου Καλαμπάκας), που της ανήκε ως τσιφλίκι (μαζί με τα χωριά Σαρακήνα Καλαμπάκας και Μεταμόρφωση Καρδίτσας) και που προς τιμή της ονομάσθηκε Βασιλική.

Θανάσης Βάγιας 

Μετά την πτώση και τον θάνατο του Αλή Πασά, ο Βάγιας μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στην Κωνσταντινούπολη, που διέμεινε ως το 1827 και πρόσφερε υπηρεσίες στο εκεί ελληνικό στοιχείο. Το 1829 ήρθε στην επαναστατημένη Ελλάδα και το 1831 ο πρώτος κυβερνήτης του ελληνικού κράτους, Ιωάννης Καποδίστριας, τον διόρισε επιστάτη του προτύπου Αγροκηπίου της Τίρυνθας. Μαρτυρείται επίσης ότι το 1834 ζούσε στην αφάνεια στα Ιωάννινα και ότι πέθανε στην πατρίδα του, το Λεκλί, χωρίς να είναι γνωστή η ακριβής χρονολογία.

Athens in time

View more presentations from Themistocles Papadimopoulos

 

Το Κέντρο των Αυτοκρατοριών

Ανοίξτε ένα χάρτη 

Οι οικονομικο-στρατιωτικές αυτοκρατορίες (477 π.Χ.- 1922) 

Η πρώτη "αυτοκρατορική" ένωση στον ελλαδικό χώρο έλαβε χώρο από τους Αθηναίους με την Δηλιακή Συμμαχία με 150 περίπου πόλεις κράτη- μέλη, το 477 π.Χ. Διαλύθηκε το 404 με το τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου.  Στη συνέχεια στον ελλαδικό χώρο ο Αλέξανδρος δημιούργησε την αυτοκρατορία του που μπορούμε να πούμε ότι αρχίζει με την εισβολή του στην Ασία και έως το θάνατό του (334-323 π.Χ.) . Σε 10 χρόνια δημιούργησε αήττητος μία από τις μεγαλύτερες αυτοκρατορίες του αρχαίου κόσμου, όπου έπειτα από τις διαμάχες των διαδόχων του, και τον Πύρρο, στον ελλαδικό χώρο επικράτησαν οι Ρωμαίοι (146 π.Χ).

Η πρώτη μεσογειακή αυτοκρατορία λοιπόν ήταν η Ρωμαϊκή (με έδρα τη Ρώμη, θρησκεία το δωδεκάθεο και τα λατινικά επίσημη γλώσσα) και μάλλον η πιο πραγματική, που ιδρύθηκε μετά την Ρωμαϊκή Δημοκρατία, το 31 π.Χ. Τότε ηττήθηκε στο Άκτιο ο Μάρκος Αντώνιος από τον Οκταβιανό. Το 27 π.Χ. το res publica έφυγε για να έρθει το Principatum, όπου ο Οκταβιανός ανέλαβε τον πλήρη έλεγχο της εξουσίας. Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία μπορούμε απλά να πούμε ότι ηττήθηκε από τον Χριστιανισμό, όπου ο Μέγας Κωνσταντίνος μετέφερε την πρωτεύουσα από τη Ρώμη στο Βυζάντιο το 330 μ.Χ. Το 395 μ.Χ. ο Θεοδόσιος μοίρασε την αυτοκρατορία σε ανατολικό και δυτικό κομμάτι στους γιους του, όπου το δυτικό διαλύθηκε, ενώ το ανατολικό εξελίχθηκε στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία Γλώσσα της αυτοκρατορίας όχι πια τα λατινικά αλλά τα ελληνικά και θρησκεία ο Χριστιανισμός.

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία καταλύθηκε το 1453 με την Άλωση της Πόλης, του Βυζαντίου δηλαδή από τους Οθωμανούς Τούρκους. Οι Τούρκοι προέλασαν έως την Βιέννη (1532) όπου σταμάτησαν. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία (τουρκική γλώσσα και ισλάμ) διήρκεσε έως τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (1299 έως το 1922), όπου διαλύθηκε και δημιουργήθηκε η Τουρκική Δημοκρατία.
Στη θέση της στα Βαλκάνια δημιουργήθηκαν τα πρώτα έθνη κράτη (nation states) με πρώτο το Ελληνικό Βασίλειο (1832-1974, ενώ μεταξύ 1826-1832 έχουμε την πρώτη ελληνική δημοκρατία). Το Ελληνικό Βασίλειο είχε Ορθόδοξους Χριστιανούς και γλώσσα τα ελληνικά. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία διαλύθηκε οριστικά μετά το τέλος του ΑΠΠ, από τις Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, οι οποίες έβλεπαν θετικά τη δημιουργία (χριστιανικών) βαλκανικών κρατών στα Βαλκάνια στη θέση της παρακμάζουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το ελληνικό κράτος ήταν και το πρώτο nation state στην Ευρώπη.

Τα τελευταία 100 χρόνια. Οι εμπορικές αυτοκρατορίες
Η Βρετανική Αυτοκρατορία στη δύση είχε αναπτυχθεί εμπορικά έπειτα από την βιομηχανική Επανάσταση και την ανακάλυψη της Αμερικής. Στην περιοχή μας η Βρετανική Αυτοκρατορία ενεπλάκη με την Ναυμαχία του Ναυαρίνου (1827) για τη δημιουργία ελληνικού κράτος, του οποίου διόρισε και βασιλιά, τον Βαυαρό Όθωνα (ο οποίος θάφτηκε με τη φουστανέλα) και τον Δανό Γεώργιο (1863-1913, ο μακροβιότερος Έλληνας Ηγεμόνας), δίνοντας στο νεοσύστατο ελληνικό βασίλειο και τα Επτάνησα. Η Χριστιανική Βρετανική Αυτοκρατορία ήλεγχε όλες τις παγκόσμιες εμπορικούς οδούς (Σουέζ, Γιβραλτάρ, Ινδίες, Χονγκ Κονγκ, Κύπρο κτλ). Η παρακμή της ήρθε με το τέλος του ΑΠΠ, όπου της θέση της στο παγκόσμιο στερέωμα κατέλαβαν οι ΗΠΑ που πρωταγωνίστησαν μετά το τέλος του ΒΠΠ, δημιουργώντας το ΝΑΤΟ, (Βορειο-Ατλαντικό Σύμφωνο)όπου η Ελλάδα εντάχθηκε το 1952.
Είναι σαφές ότι από τη δημιουργία του Ελληνικού Κράτους στα Βαλκάνια, "ανήκε εις στη Δύσιν"

Μετά τον ΒΠΠ, οι νικητές του ΗΠΑ και η ΕΣΣΔ μπαίνουν ως υπερδυνάμεις σε έναν ψυχρό πόλεμο (οικονομικό, πολιτικό, πολιτιστικό, που λήγει με την κατάρρευση της ΕΣΣΔ το 1991. Η Ελλάδα από το 1952 ήταν στους νικητές με την ένταξή της στο ΝΑΤΟ. Στην Ευρώπη, Γερμανοί και Γάλλοι  οραματιστές για την ειρήνη στην Γηραιά Ήπειρο, δημιούργησαν έναν διακρατικό οργανισμό, την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, με την Ελλάδα 10ο μέλος το 1981, που το 1992 με τη συνθήκη του Μάαστριχτ έγινε Ευρωπαϊκή Ένωση. Το 2002 Η Ελλάδα εντάχθηκε στη ζώνη του ευρώ, μία ζώνη με κοινό νόμισμα, αλλά με εθνικές οικονομικές και πολιτικές διοικήσεις.

Το 2009, η Ελλάδα ως μέλος της Ευρωζώνης εντάσσεται σε επιτήρηση από την τρόικα -Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα- λόγω υψηλού δημόσιου χρέους, και στο τέλος 2011 την Ελλάδα ακολούθησε η Ιταλία. Τα δύο αυτά κράτη αρχηγούς έχουν πρώην τραπεζίτες, έπειτα από συνεννόηση των πολιτικών κομμάτων. 

Η Ιστορία των Αυτοκρατοριών συνεχίζεται (με το ίδιο κέντρο). 

Ο 'Ελληνας και το service

H ελληνική έκδοση των υπηρεσιών εστίασης (2011)

Στη σημερινή οικονομία λέμε ότι έχουμε τρεις τομείς:
-τον πρωτογενή (παραγωγή)
-τον δευτερογενή (τυποποίηση, μεταποίηση, εμπόριο) και 
-τον τριτογενή (υπηρεσίες). 


Αλλά τι εννοεί ο Έλληνας ότι αναφέρεται στις υπηρεσίες και τι εννοεί ο ξένος; 
Ο υπηρέτης είναι ο άνθρωπος που υπηρετεί στις δουλειές του σπιτιού, ο εργαζόμενος. Αυτό έκαναν οι δούλοι στην Αρχαία Ελλάδα, τους υπηρέτες στα σπίτια. Η υπηρεσία θεωρείται η εργασία για κάποιον λοιπόν. Οι Έλληνες τι έκαναν; τους ψαράδες, τους καπετάνιους, τους αγρότες, τους βοσκούς, τους τεχνίτες, τους μαστόρους, τους εμπόρους. Δεν το έβλεπαν ως υπηρεσία αυτό, αλλά ως επάγγελμα, ιδιότητα, ή ακόμα και τέχνη. Τα προϊόντα τους ή τα αγαθά τα πουλούσαν μετά στην Αγορά. 


Τί είναι το service που γνωρίζει ο ξένος;  

Service provision is often an economic activity where the buyer does not generally, except by exclusive contract, obtain exclusive ownership of the thing purchased. The benefits of such a service, if priced, are held to be self-evident in the buyer's willingness to pay for it. Public services are those society as a whole pays for through taxes and other means... 

Μάλιστα. Είναι σαφές ότι δε ζούμε πια στην οικονομία που ζούσαν οι πρόγονοι... Τόσο η βιομηχανική όσο και η τεχνολογική επανάσταση έχουν αλλάξει πολλά και φυσικά και τη δομή των αγορών. Σε απλά ελληνικά, ο μέσος Έλληνας ως υπηρεσία έχει στο μυαλό του κάτι άλλο από αυτό που έχουν σίγουρα οι άλλοι λαοί. Δεν αντιμετωπίζει την υπηρεσία ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ λοιπόν και όποτε την ΠΟΥΛΑΕΙ, τη βλέπει εμπορικά. Τι σημαίνει αυτό; Την ξεπουλάει ή πουλάει πολύ ακριβά (αέρα), δώσε τόσα και οκ, πάρτο και φύγε. Εξάλλου ο Έλληνας έμπορος ήταν πάντα. 


Ο τουρισμός ως υπηρεσία
Ο τουρισμός είναι η πιο δύσκολη υπηρεσία, γιατί ο τουρίστας θα αγοράσει ΜΙΑ φορά κάθε χρόνο, θέλει κάποιον έμπιστο και πλέον ειδικά το ταξίδι δεν το αντιμετωπίζει ως περιήγηση, αλλά ως εμπειρία. Και σίγουρα η Ελλάδα μπορεί να προσφέρει πολλές και διάφορες εμπειρίες, αλλά πρέπει να γίνει πρώτα σωστό προϊόν για να βρει τον πελάτη. 


Στην Ελλάδα νομίζουμε λοιπόν ότι έχουμε λοιπόν τουρισμό. Θα διαφωνήσω: στην Ελλάδα έχουμε ξενοδοχεία, ή υπηρεσίες φιλοξενίας, και δεν έχουμε τουρισμό και υπηρεσίες. Θέλετε απόδειξη; 
Αν πας να φας στο μέσο εστιατόριο- ταβέρνα στην Ελλάδα (υπηρεσίες εστίασης) δε θα σε σερβίρουν, αλλά θα παρατηρήσεις αυτό: τα μαχαιροπίρουνα (αυτό με τα ποτήρια εδώ το είδα) μέσα στην ψωμιέρα ή σε πιάτο. 

Δηλαδή: εγώ ως πελάτης πάω να φάω κάπου και δε με σερβίρουν, μου λένε σερβιρίσου μόνος σου. Προσοχή: δεν υπάρχει επιχείρημα του τύπου "να πας να φας αλλού πιο ακριβά να σε σερβίρουν". Όχι. Πάω να φάω έξω, κάθομαι, δεν το παίρνω στο χέρι, και δικαιούμαι να με σερβίρουν. 

Ή

Αν δε θες φίλε ταβερνιάρη να με σερβίρεις, δε γουστάρεις το γαλλικό τρόπο, μην τα φέρνεις καθόλου και άσε με να φάω με τα χέρια, εξάλλου το κρέας και η γυναίκα θέλουνε χέρι λένε (οι άλλοι, όχι εγώ). Και εμείς είμαστε Έλληνες και γουστάρουμε στην τελική και αυτό είναι το προϊόν - υπηρεσία μας και όποιος θέλει ας αγοράσει. 

Τα σχόλια που μπορεί να κάνει κανείς είναι πολλά, θα μείνω στις εικόνες, και τα συμπεράσματα δικά σας :)  που να μιλήσουμε μετά για Loyalty, επαναληψιμότητα, διαχείριση... 

και αφήστε τι σκέφτομαι εγώ και εσείς, σκεφτείτε τον τουρίστα! 

Market Instinct

Μιλώντας πριν λίγες ώρες με το Σταύρο Μεσσίνη στο colab, μου ήρθε η φράση "market instinct" για να προσδιορίσω τι έχουμε χάσει οι Έλληνες. Αυτό είναι blogpost σκέφτηκα. Γιατί:

Στη γειτονική Τουρκία, με αιχμή την Πόλη λέμε όλοι ότι υπάρχει ανάπτυξη. Υπάρχει ανάπτυξη σημαίνει ότι υπάρχει αγορά, παζάρι, αλισβερίσι, πάρεδώσε. Στην Ελλάδα πάλι "όποιος έρθει και το πάρει birpara" άκουσα δύο φορές την τελευταία εβδομάδα. Bir para (τουρκ.) = έναν παρά= τσάμπα.

Καταστρέψαμε την αγορά μας. Όλοι θυμόμαστε πόσες μικρομεσαίες επιχειρήσεις και βιομηχανίες είχε η Ελλάδα πριν μερικά χρόνια καθώς και πόσα παρήγαγε. Και τις διώξαμε.

 Έχω ξαναγράψει και επαναλαμβάνομαι ότι η κρίση είναι στην αγορά μας, όχι αλλού. Ακόμα και η επιχειρηματικότητα που όλοι μας λέμε και διατυμπανίζουμε παραμένει έως σήμερα στο μυαλό των περισσοτέρων μία έννοια με στρεβλό νόημα, μία ιδέα, χωρίς πραγματικούς επιχειρηματίες και κυρίως, χωρίς να έχουμε μάθει να πουλάμε. Συγνώμη επειδή έχουμε ξεχάσει να πουλάμε, γιατί οι Έλληνες, όπως και οι Αρμένιοι και οι Εβραίοι είχαμε τη φήμη του καλού έμπορου.
Μάλιστα κύριοι, ξεχάσαμε πως να ΠΟΥΛΑΜΕ. Προσωπικά, το καλύτερο παράδειγμα ξεκάθαρου παζαριού της γενιάς μας είναι το Openfund. Δείτε και το παρακάτω βίντεο, θυμάμαι που το είχε μοιραστεί ο Τζιραλής, και μου το θύμισε χθες ο Σταύρος.

Η πώληση είναι κάτι που στην Ελλάδα ισοπεδώθηκε μαζί με την παραγωγή. Κανείς δε θέλει να δουλέψει ως πωλητής πια. Γιατί μας έπεισαν οι τράπεζες ότι με την κατανάλωση κάτι κάναμε. Ολέθριο σφάλμα. Για τις τράπεζες βέβαια άμεσο κέρδος.
Αν δεν υπάρχουν πωλήσεις, δεν υπάρχουν έσοδα. Σίγουρα η δημιουργία, η πρωτοβουλία και η παραγωγή ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ φέρνει την ανάπτυξη, μαζί με την πώληση. Για κάποιο ανεξήγητο πραγματικά λόγο, στην Ελλάδα ντρεπόμαστε να δηλώσουμε ΠΩΛΗΤΕΣ, ξέρω μόνο τον κύριο Βαρέλογλου που δηλώνει δημόσια την ιδιότητα του πωλητή (salesman για την ακρίβεια).

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Η αγορά μας έχει καταστραφεί και πρέπει να στήσουμε σωστά προϊόντα, σε σωστές τιμές, ΡΑΦΙ και φυσικά στοχευμένη προώθηση. Απαιτείται ενεργοποίηση του ενστίκτου επιβίωσης, απέναντι στον οικονομικό πόλεμο που δεχόμαστε. Και φυσικά συνεργασία.

Για αρχή είπαμε με το Σταύρο να συγκεντρώσουμε σε ένα έγγραφο τα πραγματικά προϊόντα για ξένους που γνωρίζουμε. Το αρχείο είναι εδώ editable από όλους.